ദത്തമത വിംഷതി: ശ്ലോകം 5

ദത്തമത വിംഷതി: ശ്ലോകം 5
(ദത്ത ഭഗവാന്റെ തത്ത്വചിന്ത ഇരുപത് ശ്ലോകങ്ങളിൽ)
[Translated by devotees of Swami]

असत्पर मतस्त्वमेक इति तत्परांशाः परे
त्रिकर्म न विभूतयो न च तदिच्छया तीर्णवान् ।
अवातर दहो! न चोदतर देष दत्तप्रभो!
विनावतरणं हि हास्यरस एष चाद्वैतवाक् ।। 5

അസത്പര മതസ്ത്വമേക ഇതി തത്പരാംശാഃ പരേ
ത്രികര്മ ന വിഭൂതയോ ന ച തദിച്ഛയാ തീര്ണവാന് ।
അവാതര ദഹോ! ന ചോദതര ദേഷ ദത്തപ്രഭോ!
വിനാവതരണം ഹി ഹാസ്യരസ ഏഷ ചാദ്വൈതവാക് ।। 5

[ഹേ ദത്ത ഭഗവാൻ! അങ്ങല്ലാതെ മറ്റെല്ലാം യഥാർത്ഥത്തിൽ നിലവിലില്ല (originally non-existent). അതിനാൽ, വേദ (ഏകമേവാദ്വിതീയം ബ്രഹ്മാ, Ekamevādvitīyaṃ Brahma) അങ്ങ് ഏകനാണെന്ന് പറയുന്നു. ആത്മാക്കൾ ഒന്നല്ല, പലതാണ്. ബഹുത്വം (plurality) സൃഷ്ടിയിലാണ്, സ്രഷ്ടാവിലല്ല. അതിനാൽ, ഈ ആത്മാക്കളെല്ലാം സൃഷ്ടിയുടെ ഒരു ചെറിയ ഭാഗമാണ്, അവ സ്രഷ്ടാവല്ല. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സൃഷ്ടി, പരിപാലനം, ലയനം എന്നീ മൂന്ന് ശക്തികൾ ഒരു ആത്മാവിനും ഇല്ല (ജഗദ്വ്യാപരവർജ്ജം പ്രകാരണാദസന്നിഹിതത്വാച്ച – ബ്രഹ്മസൂത്രം, Jagadvyāpāravarjaṃ prakaraṇādasannihitatvācca - Brahmasutra). ദത്ത ഭഗവാൻ ഒരു വ്യക്തി മാത്രമാണ് (is one personality only), ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സൃഷ്ടി, പരിപാലനം, ലയിപ്പിക്കൽ എന്നിവ ബ്രഹ്‌മാവ്‌, വിഷ്ണു, ശിവൻ എന്നീ മൂന്ന് മുഖങ്ങളിലൂടെ ചെയ്യുന്നു. ഈ മൂന്ന് ശക്തികൾ അങ്ങേയ്ക്കു (ദൈവത്തിന്) മാത്രമേ ഉള്ളൂ. അങ്ങേയ്ക്കു ഏത് അത്ഭുതവും കാണിക്കാൻ കഴിയുമ്പോൾ ആത്മാവിൽ അത്ഭുതങ്ങളൊന്നും നിലവിലില്ല. മനുഷ്യൻ മനുഷ്യാവതാരമോ ദൈവമോ ആയിത്തീരുന്നു എന്ന് നമ്മൾ പറയുകയാണെങ്കിൽ, അത്തരം മനുഷ്യാവതാരവും അങ്ങയുടെ ഇച്ഛയെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണ് (ഈശ്വരാനുഗൃഹദേവാ... അവധൂത ഗീത, Īśvarānugrhādeva… Avadhuta Gita). അവതാരമായി ദൈവം ഇറങ്ങി (അവതാരം, Avatāra), മനുഷ്യൻ മനുഷ്യാവതാരമാകാൻ (ഉത്തര, Uttāra) ആരോഹണം ചെയ്‌തതല്ല. മനുഷ്യാവതാരത്തിന്റെ കാര്യം വിട്ടാൽ, താൻ ഇതിനകം ദൈവമാണെന്ന് മോണോഇസത്തിന്റെ (monism/advaita/ അദ്വൈതം) അനുയായികൾ പറയുന്നത് ഒരു തമാശയായി മാറുന്നു!]