ദൈവത്തിൻ്റെ വിനോദത്തിനായി നാം എന്തിന് കഷ്ടപ്പെടണം?

[Translated by devotees of Swami]

ശ്രീ ഹ്രുഷികേശ് ചോദിച്ചു: ചിലർ ചോദിച്ചു: ദൈവം തൻ്റെ വിനോദത്തിനായി ഈ ലോകത്തെ സൃഷ്ടിച്ചെങ്കിൽ, അവൻ്റെ വിനോദത്തിനായി നാം എന്തിന് കഷ്ടപ്പെടണം? ദയവായി ഞങ്ങളെ ഉല്ബോധരാക്കണമേ.

സ്വാമി മറുപടി പറഞ്ഞു:- ദൈവം ഈ ലോകത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു, അതിനെ അതിൻ്റെ തന്നെ സ്വഭാവത്തിൽ തുടരാൻ അനുവദിച്ചു (സ്വഭാവസ്തു പ്രവർത്തതേ - ഗീത). ആത്മാക്കളെ അസ്വസ്ഥമാക്കുന്ന യാതൊന്നും സൃഷ്ടിയിൽ അവൻ അടിച്ചേൽപ്പിച്ചിട്ടില്ല. ദൈവം ഇല്ലെന്നും ശാസ്ത്രത്തിൻ്റെ പതിപ്പ് അനുസരിച്ച് ഈ സൃഷ്ടി സ്വയം പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടുവെന്നും കരുതുക. അത്തരമൊരു സാഹചര്യത്തിൽ, നിങ്ങൾ ആരെയാണ് കുറ്റപ്പെടുത്തുന്നത്? അങ്ങനെയെങ്കിൽ, ദൈവത്തിൻ്റെ അഭാവത്തിൽ (ഒരു ഊഹം മാത്രം) പോലും പൊതുസമൂഹത്തിൽ പാപങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കാൻ ഇന്നത്തെ സർക്കാർ രൂപീകരിക്കപ്പെടുമായിരുന്നു. മാത്രമല്ല, അഴിമതിയിലൂടെ സർക്കാരിൻ്റെ ശിക്ഷകളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുന്ന പാപികളെ ശിക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ദൈവം സർക്കാരിനെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നു. സങ്കൽപ്പിക്കാനാവാത്ത വഴികളിലൂടെ പാപങ്ങളെ ശിക്ഷിക്കുന്ന ദൈവത്തിൻ്റെ അസ്തിത്വം പൊതുജനങ്ങളിൽ ഭയം സൃഷ്ടിക്കുന്നു, അങ്ങനെ ഒരു നല്ല ഭരണം നിലനിർത്താൻ കഴിയും. സർവ്വശക്തനായ ദൈവത്തെ മനസ്സിലാക്കിയാൽ ആരും പാപം ചെയ്യാൻ ധൈര്യപ്പെടില്ല. ഈ രീതിയിൽ, ദൈവത്തിൻ്റെ അസ്തിത്വത്തിൻ്റെ സ്വീകാര്യത സർക്കാരിൻ്റെ ആ ന്യായമായ ഭരണത്തിന് കൂടുതൽ അനുകൂലമാണ്. അതുകൊണ്ട് ജനങ്ങളുടെ കുറ്റപ്പെടുത്തലിൽ അർത്ഥമില്ല.

നിങ്ങൾ റോഡിലൂടെ നടക്കുകയാണെന്ന് കരുതുക, ആരെങ്കിലും നിങ്ങളെ കണ്ടു രസിച്ചാൽ, നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് നഷ്ടം? കത്തിച്ച സിഗരറ്റ് കൊണ്ട് കൈ കത്തിച്ച് രസിക്കുന്ന ഒരു സാഡിസ്റ്റിനെപ്പോലെ ദൈവം നിങ്ങളുടെ കഷ്ടപ്പാടുകളിൽ രസിക്കുന്നില്ല. നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം കർമ്മങ്ങളെ അടിസ്ഥാനമാക്കി നിങ്ങൾക്ക് സന്തോഷമോ ദുരിതമോ ലഭിക്കുന്നു, അതിനാൽ നിങ്ങളുടെ ദുരിതങ്ങൾക്ക് ദൈവം ഉത്തരവാദിയല്ല. മാത്രമല്ല, ഈ ലൗകിക ദുരിതങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാനുള്ള വഴി എല്ലാ ആത്മാക്കളോടും പ്രസംഗിക്കുന്നതിനായി ദൈവം മനുഷ്യാവതാരമായി ഇറങ്ങി വരുന്നു. ഇത് ദൈവത്തിൻ്റെ അസ്തിത്വത്തിന് സഹായകമാണ്. ആത്മാവും സൃഷ്ടിയിൽ ആസ്വദിക്കുന്നതിനാൽ, വിനോദത്തിലൂടെ ദൈവവും ആസ്വദിക്കട്ടെ എന്ന് നിങ്ങൾ പറയേണ്ടതില്ല. സന്തോഷത്തിന് പുറമെ ദുരിതങ്ങളും അനുഭവിക്കുന്നുവെന്ന് ആളുകൾ പറയുമ്പോൾ ഈ വാദം പരാജയപ്പെടും. നിങ്ങളുടെ യുക്തിക്ക് വിമർശനത്തിൻ്റെ മൊത്തം കോണിനെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയില്ല. സംഭവിക്കുന്നതെന്തും അതിൻ്റേതായ സ്വാഭാവിക രീതിയിൽ കാണുന്നതിലൂടെ ദൈവം തന്നെത്തന്നെ രസിപ്പിക്കുകയാണെന്ന് നിങ്ങൾ ലളിതമായി പറയുന്നു. നല്ലതും ചീത്തയുമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യാൻ ദൈവം ആത്മാവിനെ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നില്ല. ആത്മാവ് നല്ലതും ചീത്തയുമായ പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നത് സ്വന്തം സ്വഭാവത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി അല്ലെങ്കിൽ മുൻ ജന്മങ്ങളിൽ നിന്ന് നേടിയെടുത്ത സംസ്ക്കാരത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയാണ്. അതിനാൽ, നിങ്ങളുടെ സന്തോഷത്തിനോ ദുരിതത്തിനോ ദൈവം ഉത്തരവാദിയല്ല (ന കർതൃത്വം... -ഗീത).

ആളുകൾ സന്തോഷിക്കുമ്പോൾ ദൈവത്തെ സ്തുതിക്കുകയും സന്തോഷമില്ലാത്തപ്പോൾ ദൈവത്തെ ശപിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. സ്വന്തം നല്ല പ്രവൃത്തികളിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന സന്തോഷത്തിന് അവർ സ്വയം പ്രശംസിക്കണം. സ്വന്തം ദുഷ്‌പ്രവൃത്തികളിൽ നിന്നുണ്ടാകുന്ന ദുരിതത്തിന് അവർ സ്വയം കുറ്റപ്പെടുത്തണം. അതിനാൽ, ആളുകൾക്ക് അവരുടെ ദുരിതങ്ങൾക്ക് ദൈവത്തെ കുറ്റപ്പെടുത്താൻ ഒരു സ്ഥാനവുമില്ല. അവരുടെ ദുരിതത്തിനോ സന്തോഷത്തിനോ ദൈവം ഉത്തരവാദിയല്ല (നാദത്തേ കശ്യസിത് പാപം... -ഗീത). അതിനാൽ, ഈ ചോദ്യം തികച്ചും അന്യായവും അർത്ഥരഹിതവുമാണ്.

ആത്മീയ ജ്ഞാനത്തിൻ്റെ പ്രചാരണം സംന്യാസി അല്ലെങ്കിൽ വിശുദ്ധനെ ഏൽപ്പിച്ചിരിക്കുന്നു. സംന്യാസി അഹംഭാവം ഉൾപ്പെടെ എല്ലാം ത്യജിക്കുന്നു. ഈ അഹങ്കാരമാണ് ആകർഷണങ്ങൾക്ക് കാരണം. സ്വയം-ക്രെഡിറ്റ് എന്ന പാപം ഒഴികെയുള്ള എല്ലാ പാപങ്ങളോടും ഉള്ള ആകർഷണം താൽക്കാലികമാണ്, താൽക്കാലിക പാപങ്ങൾ ചെയ്യുന്ന അത്തരം പാപികൾ നരകത്തിൽ നിന്ന് ഭൂമിയിലേക്ക് മടങ്ങും. സ്വയം-ക്രെഡിറ്റിൽ ചെയ്ത പാപം ശാശ്വതമാണ്, അതിൻ്റെ ശിക്ഷ ദ്രവരൂപത്തിലുള്ള അഗ്നിയിൽ പാപി ശാശ്വതമായി വീഴുന്നതാണ്, കാരണം പ്രബോധകൻ പ്രബോധിപ്പിച്ച തെറ്റായ ആശയം ഈ ലോകത്ത് ശാശ്വതമായി നിലനിൽക്കും, കാരണം തെറ്റായ ആശയം തലമുറതലമുറയായി ജനങ്ങളിൽ പ്രചരിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഒന്നുകിൽ ദത്ത ഭഗവാൻ (www.universal-spirituality.org) പ്രസംഗിച്ച യഥാർത്ഥ ആത്മീയ ജ്ഞാനത്തിന്റെ ഒരു സിറോക്സ് കോപ്പി കാണിക്കുക അല്ലെങ്കിൽ ഇമെയിൽ അയയ്‌ക്കുക അല്ലെങ്കിൽ അത് നന്നായി പഠിക്കുക, തുടർന്ന്, കൂട്ടിച്ചേർക്കുകയോ ഇല്ലാതാക്കുകയോ ചെയ്യാതെ പ്രസംഗിക്കുക.

ഒരു വേദ പണ്ഡിതൻ അന്ധമായി വേദം ചൊല്ലുന്നതുപോലെ നിങ്ങൾ ജ്ഞാനം അന്ധമായി ചൊല്ലേണ്ടതില്ല. നിങ്ങൾ അർത്ഥം പഠിക്കുകയും അർത്ഥം നിങ്ങളുടെ മസ്തിഷ്കത്തിൽ അതുപോലെ തന്നെ നിലനിർത്തുകയും ചെയ്യുന്നു, ഇതിനെ നിധിധ്യാസ എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഇതിന് മുമ്പ്, നിങ്ങൾ സദ്ഗുരുവിൽ നിന്ന് (ശ്രവണം) യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനം കേൾക്കുകയും അത് പലതവണ പഠിക്കുകയും വേണം (മനനം). ജ്ഞാനം നിങ്ങൾക്ക് ദഹിപ്പിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അതിനെ നിദിശ്യാസ എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഈ മൂന്നാം ഘട്ടത്തിന് ശേഷം മാത്രമേ നിങ്ങൾ ദൈവത്തിൻ്റെ ആത്മീയ ജ്ഞാനം പ്രസംഗിക്കാവൂ. സ്വയം പ്രശസ്തിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള ചൊറിച്ചിൽ നിങ്ങളുടെ ചർമ്മത്തിൽ വളരെ കൂടുതലാണെങ്കിൽ, ദൈവത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ആത്മീയ ജ്ഞാനം നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ജ്ഞാനമായി അവകാശപ്പെടുക, കാരണം അത്തരമൊരു വിധത്തിൽ, സ്വയം പ്രശസ്തിക്കുവേണ്ടി തീവ്രമായ ചൊറിച്ചിൽ ഉള്ള പ്രചരിക്കുന്ന പ്രസംഗകനാൽ യഥാർത്ഥ ഗ്രന്ഥകർത്താവിൻ്റെ പേര് തട്ടിയെടുത്താലും യഥാർത്ഥ ആശയങ്ങളിൽ മായം കലരുന്നില്ല! .