പാപങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ആരാധനയിലൂടെ ശിക്ഷകളിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുകയും ചെയ്യുന്നത് ന്യായമാണോ?

[Translated by devotees of Swami]

[മിസ്സ്‌. പൂർണിമ ചോദിച്ചു: നാം പാപങ്ങൾ ചെയ്യുകയും ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുകയും ഒരു ഭക്തനാകുകയും ചെയ്താൽ, ഈ പാപങ്ങളും അവയുടെ ശിക്ഷകളും റദ്ദാക്കപ്പെടുമോ, അത് ന്യായീകരിക്കപ്പെടുമോ?]

സ്വാമി മറുപടി പറഞ്ഞു:- ഗീതയിൽ, കൃഷ്ണൻ പറയുന്നത്, ദൈവഭക്തിയിലൂടെ ഒരു പാപിക്കും ശിക്ഷയിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടാൻ കഴിയുമെന്നാണ് (അപി സെത് സ ദുരാചാരോ..., Api cet sa durācāro…). ഈശ്വരന് വേണ്ടി നിങ്ങൾക്ക് നീതി പോലും ഉപേക്ഷിക്കാമെന്നും അങ്ങനെയെങ്കിൽ ഭക്തനെ ദൈവം സംരക്ഷിക്കുമെന്നും ദൈവം ഗീതയിൽ പറഞ്ഞു. ദൈവത്തിന് നീതിയേക്കാൾ വിലയുണ്ടെന്ന് സാരം. ദൈവത്തിന്റെ പരമാവധി മൂല്യം +100 ആണ്, നീതിയുടെ പരമാവധി മൂല്യം +99 ആണ്, പാപത്തിന്റെ പരമാവധി മൂല്യം -99 ആണ്. ഒരു പാപി എല്ലാ പാപങ്ങളും ചെയ്തുവെന്നും അവന്റെ മൂല്യം -99 ആണെന്നും കരുതുക. അവൻ യഥാർത്ഥ ഭക്തിയോടെ ദൈവഭക്തനാകുകയാണെങ്കിൽ, +100, -99 എന്നിവയുടെ മൂല്യങ്ങൾ ഒരുമിച്ച് +1-ൽ കലാശിക്കും, അങ്ങനെ അവൻ പാപിയല്ല.

ഈ ക്ലൈമാക്സ് പാപിയായ –99 ഉള്ളവൻ പരമാവധി പുണ്യ കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്താൽ, പുണ്യം +99 ഉം പാപം –99 ഉം ഫലം ചെയ്യും, അത് പൂജ്യത്തിൽ കലാശിക്കും. +1 പൂജ്യത്തേക്കാൾ മികച്ചതാണ്. അതിനാൽ, ഒരു പാപി ദൈവത്തിന്റെ ഭക്തനാകുന്നത് +1-ൽ അവസാനിക്കുന്നു, അങ്ങനെ കുറച്ചെങ്കിലും യോഗ്യതയുള്ള ഒരു വ്യക്തി മാത്രമായി മാറുന്നു. ഭക്തി ഇല്ലാതെ -99 മൂല്യമുള്ള അത്തരം ഒരു പാപിക്ക് ഒരിക്കലും ഒരു പുണ്യമുള്ള വ്യക്തിയാകാൻ കഴിയില്ല, ഏറ്റവും മികച്ചത്,  പൂജ്യം മൂല്യം കാരണം അയാൾക്ക് പാപരഹിതനാകാൻ കഴിയും. അതുകൊണ്ട് ഭക്തിക്ക് പാപിയെ പുണ്യമുള്ളവനാക്കാൻ കഴിയും, എന്നാൽ പുണ്യകർമങ്ങൾക്ക് പാപിയെ പുണ്യനാക്കാനാവില്ല. അതിനാൽ, കൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞത്, നിങ്ങൾ ദൈവത്തിന് വേണ്ടി നീതി ത്യജിച്ചാലും, നിങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു, കാരണം ദൈവം നീതിയെക്കാൾ ശക്തനാണ്, കാരണം ദൈവം നീതിയെപ്പോലും സംരക്ഷിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഈശ്വരനോടുള്ള ഭക്തിയാണ് ഏറ്റവും നല്ലത്, അടുത്തത് മാത്രമാണ് നല്ല പുണ്യകർമങ്ങൾ, അതേസമയം പുണ്യമോ ഭക്തിയോ കൂടാതെ പാപങ്ങൾ മാത്രം ചെയ്യുന്നത് ഏറ്റവും മോശമായ അവസ്ഥയാണ്.