മുംബൈയിലെ സത്സംഗം-3

[Translated by devotees of Swami]

പ്രബുദ്ധരും അർപ്പണബോധമുള്ളവരുമായ ദൈവദാസരേ,

[24/12/2023 മുതൽ ശ്രീ ദത്ത സ്വാമിയിൽ നിന്ന് ചില ഫ്ലാഷ് ആശയങ്ങൾ പ്രസരിച്ചു]

1) പരബ്രഹ്മൻ എന്ന അന്തർലീനമായ മാധ്യമം സ്വീകരിക്കാത്ത-സങ്കൽപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത ദൈവത്തെ തിരിച്ചറിയുന്ന ഒരു ഹിന്ദുവിന് ദൈവത്തിൻ്റെ നൂറ് രൂപങ്ങളിൽ ഐക്യം കണ്ടെത്താൻ കഴിയുമ്പോൾ, അതേ ദൈവത്തിൻ്റെ മറ്റ് അര ഡസൻ ലോകമതങ്ങളിലേക്കും ഇതേ ആശയം നിങ്ങൾ എന്തുകൊണ്ട് വ്യാപിപ്പിച്ചുകൂടാ? ശൈവം, വൈഷ്ണവം, ശാക്തേയം മുതലായ ഉപമതങ്ങളെ ഏകോപിപ്പിച്ച് നിങ്ങൾ ഇതിനകം സാർവത്രിക ആത്മീയത (യൂണിവേഴ്സൽ സ്പിരിചുവാലിറ്റി) സ്ഥാപിച്ചു, ശിവൻ, വിഷ്ണു, ശക്തി മുതലായവരെ, ക്രിസ്തുമതം, ഇസ്ലാം, ബുദ്ധമതം മുതലായ ദൈവങ്ങളുടെ രൂപങ്ങളുമായി ലോകത്തെ ഒന്നിപ്പിക്കാൻ നിങ്ങൾക്ക് കഴിവില്ലേ?  ഹിന്ദുമതത്തിലെ ദൈവത്തിൻ്റെ വിവിധ രൂപങ്ങളുടെ സംയോജന പ്രക്രിയയെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ ഇതിനകം തന്നെ സമഗ്രമാണ്. ശങ്കരൻ സ്വീകരിച്ച അതേ യൂണിയൻ (സംയോജന) പ്രക്രിയ പ്രയോഗിക്കുക. സാർവത്രിക ആത്മീയതയ്ക്കായി എൻറോൾ ചെയ്യപ്പെടുന്ന ആദ്യത്തെ വ്യക്തി ഹിന്ദു ആയിരിക്കണം. ദത്ത ഭഗവാന്റെയോ അല്ലെങ്കിൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൻ്റെ പിതാവിൻ്റെയോ ലോകത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കാനുള്ള ഗേറ്റ് പസ്സാണ് സാർവത്രിക ആത്മീയത, ഏതെങ്കിലും ഭക്തൻ സാർവത്രിക ആത്മീയതയെ പിന്തുടരുന്നില്ലെങ്കിൽ,  അത്തരം ഭക്തൻ ആത്മീയ മണ്ഡലത്തിൽ നിന്ന് അപലപിക്കപ്പെടുന്നു, ഇതിലൂടെ സാർവത്രിക ആത്മീയത എന്ന സങ്കൽപ്പത്തിൻ്റെ പ്രാധാന്യം നിങ്ങൾക്ക് മനസ്സിലാക്കാം.

2) സമകാലിക മനുഷ്യാവതാരം (കണ്ടംപ്രറി ഹ്യൂമൻ ഇൻകാർനേഷൻ) എന്ന ആശയം ആത്മീയ ജ്ഞാനത്തിന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട പ്രായോഗിക വശമാണ്. സമകാലീന മനുഷ്യാവതാര സങ്കൽപ്പത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്ന ഭക്തൻ ഈശ്വരപ്രാപ്തിയോട് വളരെ അടുത്താണ്. സമകാലിക മനുഷ്യാവതാരത്തോട് അടുക്കാൻ, യഥാർത്ഥ സ്നേഹം അർപ്പിതമായിരിക്കണം, യഥാർത്ഥ സ്നേഹം എല്ലായ്പ്പോഴും പ്രായോഗിക ഭക്തിയിലൂടെ മാത്രമേ തെളിയിക്കപ്പെടുകയുള്ളൂ. ഈ ആശയം ദൈവത്തിൻ്റെ കാര്യത്തിൽ മാത്രമല്ല, ഏതൊരു ലൗകിക കാര്യത്തിലും ബാധകമാണ്. നിങ്ങൾ ദിവസവും പല കവിതകളിലൂടെ ഭാര്യയുടെ സൗന്ദര്യം വിവരിച്ചുകൊണ്ടേയിരിക്കും, നിങ്ങളുടെ സൈദ്ധാന്തികമായ സ്നേഹത്തിൽ അവൾ ബോറടിച്ച് പോകും, ​​ഒരു ദിവസം ഒരു രൂപയ്ക്കെങ്കിലും പൂക്കൾ കൊണ്ടുവരാൻ നിങ്ങളോട് ആവശ്യപ്പെടും. അതിനാൽ, പ്രായോഗികമായ ഒരു ഭക്തിയുടെയും തെളിവില്ലാതെ കേവലം സൈദ്ധാന്തികമായ ഭക്തി നിരർത്ഥകമാണെന്നും അത്തരം സ്നേഹം വ്യാജമാണെന്നും സാർവത്രികമായി തെളിയിക്കപ്പെട്ട വസ്തുതയാണ്. പ്രായോഗിക സമ്പത്തിൻ്റെ ത്യാഗം യഥാർത്ഥ സ്നേഹത്തെ സ്ഥിരീകരിക്കുന്നു എന്നും തിരുവെഴുത്തുകൾ പറയുന്നു. എല്ലാ മാതാപിതാക്കളും അവരുടെ കുട്ടികൾക്കായി അവരുടെ സമ്പത്ത് ത്യാഗം ചെയ്യുന്നു, ഇതിലൂടെ, മാതാപിതാക്കൾക്ക് അവരുടെ കുട്ടികളിൽ യഥാർത്ഥ സ്നേഹമുണ്ടെന്ന് നമുക്ക് പറയാൻ കഴിയും. കുട്ടികൾ ജീവനുള്ള മനുഷ്യരാണ്. അതിനാൽ, ദൈവത്തോടുള്ള നിങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ സ്നേഹം തെളിയിക്കാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ ദൈവത്തിൻ്റെ മനുഷ്യരൂപത്തിന് ത്യാഗം ചെയ്യണം. നിങ്ങൾ ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ പ്രതിമകൾക്ക് ബലിയർപ്പിച്ചാലും, നിങ്ങളുടെ ബലി തുക പൂജാരിയോ മാനേജ്‌മെൻ്റോ പോലുള്ള ജീവനുള്ള മനുഷ്യർ മാത്രമേ എടുക്കൂ. നിങ്ങൾ പ്രതിമയ്ക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുകയും ഭക്ഷണം മുഴുവൻ സ്വയം കഴിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു, ഇത് ഏതൊരു ഭക്തനും ഏറ്റവും സൗകര്യപ്രദമാണ്.

സമകാലിക മനുഷ്യാവതാരത്തിന് നിങ്ങൾ ഭക്ഷണം വാഗ്ദാനം ചെയ്താൽ, അത് ഭക്ഷണം കഴിക്കും, അത് നിങ്ങൾക്ക് വളരെ അസൗകര്യമുണ്ടാക്കും. പ്രതിമയുടെ കഴുത്തിൽ ആഭരണം ഇട്ടാൽ അടുത്ത ദിവസം തന്നെ തിരിച്ചെടുക്കാം എന്നാൽ സമകാലിക മനുഷ്യാവതാരത്തിൻ്റെ കഴുത്തിൽ ആ ആഭരണം ഇട്ടാൽ ആ ആഭരണം തിരികെ നൽകില്ല, അത് നിങ്ങൾക്ക് കടുത്ത സാമ്പത്തിക നഷ്ടം വരുത്തും. ഈ ആത്മീയ സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രത്തെ (സ്പിരിച്യുൽ എക്കണോമിക്സ്) അടിസ്ഥാനമാക്കി, സമകാലിക മനുഷ്യാവതാരം എന്ന ആശയം തന്നെ ഭൂരിപക്ഷം മനുഷ്യരും നിരസിക്കുന്നു. അതേ സമകാലിക മനുഷ്യാവതാരത്തെ മാത്രം പ്രതിപാദിക്കുന്ന രാമായണവും ഭരതവും ഭാഗവതവും അതേ മനുഷ്യഭൂരിപക്ഷവും ഭക്തിയോടെ വായിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ അത്ഭുതം. ഹനുമാൻ ഭഗവാൻ ശിവൻ്റെ അവതാരമാണ്, ഗോപികമാർ ലക്ഷക്കണക്കിന് ജന്മങ്ങൾ തപസ്സു ചെയ്ത ഋഷിമാരാണ്. അതിനാൽ, ഭക്തരാണ് ഏറ്റവും മികച്ചത്. സമകാലിക മനുഷ്യാവതാരങ്ങളായ രാമനെയും കൃഷ്ണനെയും അവർ ആരാധിച്ചിരുന്നു, അവർ പരമോന്നത (പൂർണ, പരിപൂർണ) അവതാരങ്ങളെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു. ഭക്തർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഫലം യഥാക്രമം ഏറ്റവും ഉയർന്ന ബ്രഹ്മലോകവും ഗോലോകവുമാണ്. സമകാലീന മനുഷ്യാവതാരമെന്ന സങ്കൽപ്പത്തെ ഒരു വശത്ത് നിരാകരിച്ച് രാമായണത്തെയും ഭരതത്തെയും ഭാഗവതത്തെയും ഏറ്റവും വിശുദ്ധമായ ആത്മീയ ഗ്രന്ഥങ്ങളായി ആരാധിക്കുന്ന വിഡ്ഢിയും ഭ്രാന്തനുമല്ലേ മനുഷ്യരാശി? സമകാലിക മനുഷ്യാവതാരമായ വസുദേവപുത്രൻ താൻ ദൈവമാണെന്ന് ഓരോ വാക്യത്തിലും പറയുന്ന ഭഗവദ്ഗീത ഓരോ ദിവസവും ഓരോ ഭക്തനും പാരായണം ചെയ്യുന്നു. അവർ ഗീതയെ ആരാധിക്കുകയും അവരുടെ പ്രായോഗിക ജീവിതത്തിൽ സമകാലിക മനുഷ്യാവതാരത്തെ നിരസിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ക്ഷേത്രത്തിൽ നന്ദിയെ പൂജിക്കുന്നതും പുറത്ത് വടികൊണ്ട് കാളയെ തല്ലുന്നതും പോലെയാണിത്.

3) ദൈവം തൻ്റെ നേരിട്ടുള്ള ആരാധനയുടെ സൗകര്യം സമകാലിക മനുഷ്യാവതാരത്തിലൂടെ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. നിങ്ങൾ കൃഷ്ണൻ്റെ കാലത്ത് ജീവിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യനാണെന്ന് കരുതുക. ദൈവത്തെ നേരിട്ട് ആരാധിക്കണമെങ്കിൽ ദ്വാരകയിൽ പോയി കൃഷ്ണനെ നേരിട്ട് ആരാധിക്കണം. പൊതു മനുഷ്യ മാധ്യമങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള ഈഗോ അടിസ്ഥാനത്തിലുള്ള അസൂയയും വെറുപ്പും കാരണം നിങ്ങൾക്ക് അത് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, ദ്വാരകയിൽ നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങളുണ്ട്. ഒരു ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയി നിങ്ങൾ ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ദൈവത്തിൻ്റെ പ്രതിമയെ ആരാധിക്കുക, ഇതാണ് പരോക്ഷ ആരാധന. ആദ്യത്തേതിനെ സാക്ഷാത് ഉപാസനം എന്ന് വിളിക്കുന്നു, ഇത് നേരിട്ട് ദൈവത്തെ ആരാധിക്കലാണ്. പ്രതിമകളിൽ ദൈവം ഇല്ലാത്തതിനാൽ പരോക്ഷമായി ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുന്ന പ്രതീക ഉപാസനം ആണ് രണ്ടാമത്തേത്. നേരിട്ടുള്ള ആരാധനയുടെ ലൈനിൽ, കൃഷ്ണനെപ്പോലെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യനിൽ ദൈവം ഉള്ളതിനാൽ, എല്ലാ മനുഷ്യരിലും ദൈവം ഉണ്ടായിരിക്കണം, നീയും ദൈവമാണെന്ന് കരുതി നിങ്ങൾ ഈ സങ്കൽപ്പം എല്ലായിടത്തും വ്യാപിപ്പിക്കരുത്. ഇത് നിങ്ങളുടെ ഈഗോ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ള അസൂയയ്ക്ക് താൽക്കാലിക സംതൃപ്തി നൽകും, പക്ഷേ അത് ശരിയല്ല.

4) ദൈവം തൻ്റെ വിനോദത്തിനായി ഈ ലോകത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു. ഈ ലോകസിനിമയുടെ നിർമ്മാതാവും സംവിധായകനും നായകനും ദൈവമാണ്. സിനിമയിലെ വില്ലനെ നമ്മൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ വെറുക്കുന്നത് സിനിമ എന്ന മിഥ്യാബോധത്തിൽ കുടുങ്ങിപ്പോയതുകൊണ്ടാണ്. നിർമ്മാതാവും സംവിധായകനുമായ ദൈവം വില്ലനെ വെറുക്കുന്നില്ല, മാത്രമല്ല അധികാരം പോലെയുള്ള റീന്യൂമറേഷൻ സൗകര്യങ്ങൾ വില്ലന് നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. വില്ലൻ എത്ര ശക്തനാണോ അത്രത്തോളം പ്രശസ്തനാണ് നായകനും. അതിനാൽ, നായകൻ (ദൈവം) തന്നെ വില്ലന് നിരവധി ശക്തികൾ നൽകുന്നു, അങ്ങനെ നായകൻ ഏറ്റവും പ്രശസ്തനാകും. ആത്മീയ ജ്ഞാനത്തിലെ ഉന്നത പണ്ഡിതൻ എപ്പോഴും പറയും, ഇത് ദൈവത്തിൻ്റെ വിനോദ നാടകമാണ് (ലീല) എന്ന്. ആത്മീയ ജ്ഞാനത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന കോണാണിത്.

5) ശിശുപാലൻ ഭഗവാൻകൃഷ്ണനെ ശകാരിക്കുന്നത് കണ്ട് ശത്രുവായി ശകാരിച്ചാൽ ദൈവത്തിലെത്താൻ കഴിയുമെന്ന്, എല്ലാവരുടെയും സാന്നിധ്യത്തിൽ നേരിട്ട് കൃഷ്ണനിൽ ലയിച്ച് മോക്ഷം നേടാൻ പറ്റുമെന്ന് ഒരു സാമാന്യവൽക്കരണം (ജനറലൈസേഷൻ) നടത്തരുത്. ശിശുപാലൻ ഒരു സ്പ്ളിറ്റ് വ്യക്തിത്വമാണ് (സ്പ്ളിറ്റ് പേഴ്സണാലിറ്റി). ഒരു നടനെന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹം ജയയാണ്, ദൈവത്തിൻ്റെ ഗേറ്റ് കീപ്പറും ദൈവത്തിൻ്റെ ഏറ്റവും ഉയർന്ന ഭക്തനുമാണ്. ഒരു റോൾ എന്ന നിലയിൽ, അവൻ ദൈവത്തിൻ്റെ ശത്രുവാണ്. നിങ്ങൾക്ക് കംസനെ ശിശുപാലനുമായി തുലനം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല. നടനെന്ന നിലയിലും വേഷം എന്ന നിലയിലും കംസൻ ഒരു അസുരനാണ്. കംസൻ ഒരു ഏകീകൃത (ഹോമോജീനിയസ്) വ്യക്തിത്വമാണ്, അകത്തും പുറത്തും ദൈവത്തിൻ്റെ ഏറ്റവും ശക്തമായ ശത്രുവാണ്. അതിനാൽ, ശിശുപാലൻ, രാവണൻ തുടങ്ങിയ പ്രത്യേക ഉദാഹരണങ്ങൾ എടുത്ത് ശത്രുവായിപ്പോലും ഒരാൾക്ക് ദൈവത്തിലെത്താൻ കഴിയുമെന്ന് കരുതുന്നത് അപകടകരമായ തെറ്റിദ്ധാരണയാണ്.

 6) ഗുരു ദക്ഷിണയുടെ പ്രാധാന്യം നിങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ ആന്തരിക കാര്യങ്ങൾ പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതിലാണ്. ഒരു ടിക്കറ്റ് വാങ്ങി നിങ്ങൾ ഒരു സിനിമയ്ക്ക് പോകുന്നു, അത് സിനിമയോടുള്ള നിങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ താൽപ്പര്യത്തെ കാണിക്കുന്നു. ഏതെങ്കിലും വിദ്വാൻ ടിക്കറ്റില്ലാതെ ഭാഗവതത്തെക്കുറിച്ച് പ്രഭാഷണം നടത്തിയാലും നിങ്ങൾ അവിടെ പോകുന്നതിൽ അവഗണിക്കുന്നു, അത് ആ ദിവ്യപ്രഭാഷണത്തിൽ നിങ്ങളുടെ യഥാർത്ഥ താൽപ്പര്യമില്ലായ്മയെയാണ് കാണിക്കുന്നത്. നിങ്ങൾ ഒരു ചൗൾട്രിയിൽ (ധർമ്മശാല) ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അത് സൗജന്യമായി നൽകുന്നതിനാൽ നിങ്ങൾക്ക് ഭക്ഷണത്തിൻ്റെ രുചി ആസ്വദിക്കാൻ കഴിയില്ല. നിങ്ങൾ ഒരു ഹോട്ടലിൽ ധാരാളം പണം നൽകി ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ അത് വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ കഴിക്കും, ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നതിലുടനീളം രുചി ആസ്വദിക്കും. വലിയ തുക കൊടുത്ത് മാർക്കറ്റിൽ നിന്ന് ഒരു സാധനം വാങ്ങുകയാണെങ്കിൽ, അത് വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ സൂക്ഷിക്കും. അതേ സാധനം സൗജന്യമായി സമ്മാനമായി ലഭിച്ചാൽ, നിങ്ങൾ അതിനെക്കുറിച്ച് അധികം വിഷമിക്കില്ല. അതിനാൽ, ആത്മീയ ജ്ഞാനം പഠിക്കാൻ നിങ്ങൾ സദ്ഗുരുവിൻ്റെ അടുക്കൽ പോകുമ്പോൾ ഗുരുദക്ഷിണയ്ക്ക് ഊന്നൽ നൽകുന്നു. ആത്മീയ ജ്ഞാനം പഠിക്കാൻ രാമൻ വസിഷ്ഠ മുനിയെ സമീപിച്ചപ്പോൾ, വസിഷ്ഠ മുനി രാമനോട് ആദ്യം ഗുരു ദക്ഷിണ നൽകണമെന്ന് ആവശ്യപ്പെട്ടു (ധനമാര്ജയ കാകുത്സ്ഥ…).

7) വിശ്വാസം എപ്പോഴും ഉറച്ച ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ വേണം, പ്രത്യേകിച്ച് ജ്ഞാന യോഗയുടെ പ്രാരംഭ ഘട്ടം അവസാനിക്കുമ്പോൾ. ജ്ഞാനയോഗം പൂർത്തിയായതിനാൽ വിശ്വാസം തെറ്റാകില്ല. ജ്ഞാനയോഗം പൂർത്തിയാക്കിയില്ലെങ്കിൽ വിശ്വാസം തെറ്റിയേക്കാം. ഉറച്ച തീരുമാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട തെറ്റായ വിശ്വാസം പരാജയത്തിലേക്ക് നയിക്കും. രാമൻ്റെ ദൃഢനിശ്ചയം എല്ലായ്‌പ്പോഴും വിജയത്തിലേക്ക് നയിച്ചു, കാരണം ജ്ഞാന യോഗം (സദ്ഗുരുവിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനം പഠിക്കൽ) കഴിഞ്ഞ് രാമൻ തീരുമാനമെടുക്കാറുണ്ടായിരുന്നു, അതിനാൽ ഒരു തീരുമാനത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അവൻ്റെ വിശ്വാസം എല്ലായ്പ്പോഴും ശരിയാണ്. ഇപ്പോൾ, ദൃഢനിശ്ചയം ഈ വിശ്വാസവുമായി ബന്ധപ്പെട്ടതാണെങ്കിൽ, യാത്ര ശരിയായ ദിശയിലാണ്, അത് വിജയത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. രാമൻ്റെ സ്ഥാനത്ത് രാവണനെ എടുത്താൽ, അവൻ്റെ ജ്ഞാനയോഗം (ശുക്രാചാര്യൻ എന്ന മഹാനായ സദ്ഗുരുവിൽ നിന്ന് പഠിച്ചത്) ശരിയായില്ല, കാരണം അവൻ്റെ അഹം ദിശ തിരിച്ചുവിട്ടു. ഇപ്പോൾ, അവൻ്റെ തീരുമാനവുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ദൃഢനിശ്ചയം അവനെ തെറ്റായ ദിശയിലേക്ക് നയിച്ചു, അതിൻ്റെ ഫലമായി അവൻ്റെ പരാജയവും. അതിനാൽ, ജ്ഞാനയോഗം പൂർത്തിയാക്കി അഹംഭാവത്തെ പൂർണ്ണമായും അടിച്ചമർത്തിയിട്ട് മാത്രമേ തീരുമാനമോ വിശ്വാസമോ എടുക്കൂ, എന്നിട്ട് ഉറച്ച ദൃഢനിശ്ചയം മാത്രമേ വിശ്വാസവുമായി ബന്ധപ്പെടുത്താവൂ, അത് തീർച്ചയായും ശരിയായ പാതയിൽ വിജയം നൽകും. നിങ്ങൾ ശരിയായ തീരുമാനം എടുത്തിരിക്കാം. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ ഉറച്ച ദൃഢനിശ്ചയം ഇല്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ വിശ്വാസത്തിന് യാതൊരു പ്രയോജനവുമില്ല, അത് ഒരിക്കലും നടപ്പാക്കപ്പെടില്ല. ഒരിക്കൽ നിങ്ങൾ ശരിയായ തീരുമാനം എടുത്താൽ, അത് നടപ്പിലാക്കാനുള്ള ഉറച്ച ദൃഢനിശ്ചയവും നിലനിൽക്കണം, അതിലൂടെ നിങ്ങൾക്ക് അനുകൂലമായ സമ്പൂർണമായ ഫലം നേടാൻ കഴിയും.

8) ബ്രഹ്മദേവൻ യഥാർത്ഥ ആത്മീയ ജ്ഞാനം പ്രസംഗിക്കുന്നതിന് വേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്നു, കാരണം അവൻ വേദങ്ങളുടെ രചയിതാവാണ്, സരസ്വതി ദേവി അവൻ്റെ നാവിൽ നിലകൊള്ളുന്നു. ഭഗവാൻ വിഷ്ണു ഭക്തി അല്ലെങ്കിൽ യഥാർത്ഥ സ്നേഹത്തിന് വേണ്ടി നിലകൊള്ളുന്നു, അവൻ സ്വന്തം വാസസ്ഥലത്തിന് മുകളിൽ ഗോപികമാർക്കായി ഗോലോകം സൃഷ്ടിച്ചു. ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവ് ജ്ഞാനയോഗത്തെയും ഭഗവാൻ വിഷ്ണു ഭക്തിയോഗത്തെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. മൂന്നാമത്തെ അവസാന ഘട്ടം കർമ്മയോഗ അല്ലെങ്കിൽ പ്രായോഗിക ഭക്തിയാണ്. ഭക്തി (ഭക്തിയോഗം) എന്ന പ്രചോദനത്തിലൂടെ ജ്ഞാനം (ജ്ഞാനയോഗം) പരിശീലനമായി (കർമയോഗം)  രൂപാന്തരപ്പെടുന്നു. സിദ്ധാന്തം പ്രാവർത്തികമാക്കുന്നതിൽ, തമസ്സിൻ്റെ ഗുണമായ ദൃഢതയോ കാഠിന്യമോ നിശ്ചയദാർഢ്യമോ ആവശ്യമാണ്. ഭഗവാൻ ശിവൻ തമസ്സിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു, അവൻ്റെ കൃപയില്ലാതെ നിങ്ങൾക്ക് ഈ നിശ്ചയദാർഢ്യം ലഭിക്കില്ല, അത് മാത്രമേ അവസാനം നിങ്ങൾക്ക് ഫലം നൽകൂ. പാതയിലെ തെറ്റായ ദിശയെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ വിഷമിക്കേണ്ടതില്ല, കാരണം നിങ്ങൾ ഇതിനകം ജ്ഞാന യോഗം പൂർത്തിയാക്കി, അത് നിങ്ങൾക്ക് ഇതിനകം ശരിയായ ദിശ നൽകി. ഇതിനർത്ഥം, നിങ്ങൾ ആത്മീയ പാതയിൽ അവസാന ഘട്ടത്തിൽ (കർമ്മയോഗം) എത്തുമ്പോൾ, മറ്റ് സാധാരണ ലൗകിക ആളുകളുടെ സ്വാധീനം കാരണം നിങ്ങൾക്ക് മണ്ടത്തരമായ സംശയങ്ങൾ ഉണ്ടാകരുത്. നിങ്ങൾക്ക് നിശ്ചയദാർഢ്യമില്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ മറ്റ് ലൗകിക ആളുകളാൽ സ്വാധീനിക്കപ്പെടുകയും സംശയങ്ങൾ ഉണ്ടാകുകയും ചെയ്യും, അങ്ങനെ ഫലം ലഭിക്കുന്നതിന് തൊട്ടുമുമ്പ് അവസാന ഘട്ടത്തിൽ നിങ്ങൾ പാത ഉപേക്ഷിക്കും. അതിനാൽ, ദൃഢത വളരെ പ്രധാനമാണ്. ദൈവപ്രീതിക്കായി ദൃഢനിശ്ചയത്തോടെ ശങ്കരൻ വീടും വൃദ്ധയായ അമ്മയെയും ഉപേക്ഷിച്ചു. പ്രഹ്ലാദൻ ദൈവപ്രീതിക്കായി പിതാവിനെ എതിർത്തു. ബുദ്ധൻ തൻ്റെ ഭാര്യയെയും ഏക മകനെയും രാജ്യത്തെയും ദൈവത്തിനുവേണ്ടി ഉപേക്ഷിച്ചു. ഈ സാഹചര്യങ്ങളിലെല്ലാം, ഉറച്ച ദൃഢനിശ്ചയം മാത്രമാണ് അവസാന ഘട്ടത്തിൽ ദൈവത്തിൽ എത്തിച്ചേരാൻ അവരെ സഹായിച്ചതെന്ന് നിങ്ങൾക്ക് കണ്ടെത്താനാകും.

തുടരും...