ലക്ഷ്മണനെപ്പോലുള്ള ഭക്തർ ഒരു അടിമയെപ്പോലെ ദൈവത്തെ സേവിക്കുമ്പോൾ മധുരമായ ഭക്തി ഏറ്റവും ഉയർന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?

[Translated by devotees of Swami]

[ശ്രീ ദുർഗ്ഗാപ്രസാദ് ചോദിച്ചു: പാദനമസ്കാരം സ്വാമി, ലക്ഷ്മണനെപ്പോലുള്ള ഭക്തർ ഒരു അടിമയെപ്പോലെ ദൈവത്തെ സേവിക്കുമ്പോൾ, ഗോപികമാരുടെ മധുരമായ ഭക്തി ഏറ്റവും ഉയർന്നതാണെന്ന് അങ്ങ് പറഞ്ഞത് എന്തുകൊണ്ട്? അങ്ങയുടെ താമര പാദങ്ങളിൽ, -ദുർഗാപ്രസാദ്]

സ്വാമി മറുപടി പറഞ്ഞു:- അന്തിമ രക്ഷ പല കോണുകളെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു, എല്ലാ കോണുകളിലെയും ആവശ്യകതകൾ നിറവേറ്റേണ്ടതുണ്ട്. സമ്പൂർണ അഹംഭാവം ഇല്ലാതാക്കുക എന്നത് ആവശ്യങ്ങളിൽ ഒന്നാണ്. നേടിയെടുത്ത അഹന്തയെ ആണായാലും പെണ്ണായാലും ഏതു ആത്മാവിനും നശിപ്പിക്കാൻ കഴിയും. പക്ഷേ, പുരുഷന്റെ ലിംഗ-അഹം ഉന്മൂലനം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല, കാരണം ആത്മാവ് ജനനം മുതൽ ശരീരവുമായി വളരെ അടുത്ത ബന്ധത്തിലാണ്, ശരീരത്തിന്റെ പുരുഷ സ്വഭാവം ആത്മാവിലേക്ക് വളരെയധികം സ്വാധീനം ചെയ്യുകയും ഈ ലിംഗ അഹം അന്തർലീനമാകുകയും ചെയ്യുന്നു, അത് നീക്കം ചെയ്യാൻ കഴിയില്ല; ആത്മാവ് സ്ത്രീ സ്വഭാവമുള്ള ഒരു പുതിയ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ. അതിനാൽ, അന്തിമ ജനനം ഒരു സ്ത്രീ ജനനമായിരിക്കണം, അതിനാൽ അന്തർലീനമായ പുരുഷ ലിംഗ-അഹം അന്തർലീനമായി തന്നെ നീക്കം ചെയ്യപ്പെടും. ലക്ഷക്കണക്കിന് ജന്മങ്ങൾ കഠിന തപസ്സു ചെയ്ത മുനിമാരുടെ കഥയെടുക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവർ ഗോപിക എന്ന സ്ത്രീയായി ജനിച്ചപ്പോൾ മാത്രമാണ് അവർക്ക് അന്തിമ മോക്ഷം ലഭിച്ചത്. തങ്ങളുടെ ജീവിതത്തിലെ ഓരോ മിനിറ്റും ആത്മീയ ലൈനിൽ മാത്രം ചെലവഴിച്ച ഋഷിമാരേക്കാൾ മികച്ച ഒരു ആത്മീയ അഭിലാഷിയുണ്ടാകില്ല. അത്തരത്തിലുള്ള ഋഷിമാരോട് സ്ത്രീകളായി ജനിക്കാൻ ദൈവം കൽപ്പിക്കുകയും പിന്നീട് അവർക്ക് അന്തിമ മോക്ഷം ലഭിക്കുകയും ചെയ്തു, അത് ഏറ്റവും ഉയർന്ന ബ്രഹ്മലോകത്തേക്കാൾ ഉയർന്നതാണ്. പരമോന്നത ഫലം ഗോലോകവും പരമോന്നത ആത്മീയാഭിലാഷകൻ  ഋഷിയുമാണ്. ഇതൊരു പ്രായോഗിക കഥയാണ്, ഇത് ആത്മീയ ലൈനിലെ പ്രായോഗിക ഉറച്ച ഉദാഹരണമായി എടുക്കണം.