വിജയവാഡയിൽ 18-06-2025-ന് സത്സം ഗം

[Translated by devotees of Swami]

ഹേ പ്രബുദ്ധരും സമർപ്പിതരുമായ ദൈവദാസരെ

[സത്സംഗത്തിൽ ധാരാളം ഭക്തർ പങ്കെടുത്തു. ശ്രീ ദത്ത സ്വാമിയിൽ നിന്ന് പ്രസരിച്ച ആത്മീയ ജ്ഞാനത്തിന്റെ ചില മിന്നലുകൾ ചുവടെ നൽകിയിരിക്കുന്നു:-]

1. നമ്മുടെ ഹിന്ദു മതത്തെ ആഴത്തിൽ വിശകലനം ചെയ്ത് നമ്മുടെ തെറ്റുകൾ തിരുത്തണം. സ്വന്തം തെറ്റുകൾ തിരുത്താതെ, മറ്റുള്ളവരെ ഉപദേശിക്കാൻ നമുക്ക് ശക്തി ലഭിക്കില്ല. നമ്മുടെ തെറ്റുകളുടെ അംശങ്ങളെ വലിയ കുന്നുകളായി നാം കാണണം, നമ്മുടെ കുന്നിന്റെ വലിപ്പമുള്ള ഗുണങ്ങളെ ചെറിയ അംശങ്ങളായി കാണണം. എന്നാൽ, എല്ലാവരും ഇതിന് വിപരീതമാണ് ചെയ്യുന്നത്. എല്ലാവരും അവന്റെ/അവളുടെ സ്വന്തം ഗുണങ്ങളുടെ അംശങ്ങളെ കുന്നുകളായി കാണുന്നു, സ്വന്തം കുന്നിന്റെ വലിപ്പമുള്ള കുറവുകളെ ചെറിയ അംശങ്ങളായി കാണുന്നു. ഈ സ്വഭാവം വിപരീതമാക്കുന്നില്ലെങ്കിൽ, ആർക്കും ജീവിതത്തിൽ ആത്മീയ പുരോഗതി കൈവരിക്കാൻ കഴിയില്ല. മറ്റ് മതങ്ങളുടെ ഗുണങ്ങളുടെ അംശങ്ങളെ നാം കുന്നുകളായി കാണുകയും മറ്റ് മതങ്ങളുടെ കുറവുകളുടെ കുന്നുകളെ നാം അംശങ്ങളായി കാണുകയും വേണം. ഓരോ മതവും ഓരോ മതത്തിലെയും ഓരോ വ്യക്തിയും ഈ ഉപദേശം പാലിക്കണം. അപ്പോൾ മാത്രമേ, ഓരോ വ്യക്തിയും ഓരോ മതവും ശുദ്ധീകരിക്കപ്പെടുകയും ഈ ലോകത്തിലെ സമാധാനം എന്നെന്നേക്കുമായി സ്ഥാപിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യുകയുള്ളൂ.

2. മറ്റ് മതങ്ങൾ ഈ ഉപദേശം സ്വീകരിച്ചാലും ഇല്ലെങ്കിലും നമുക്ക് അവരെക്കുറിച്ച് വിഷമിക്കേണ്ടതില്ല. നമുക്ക് ഈ ഉപദേശം പിന്തുടർന്ന് സ്വയം ശുദ്ധീകരിക്കാം. മറ്റുള്ളവർ സ്വയം ശുദ്ധീകരിക്കാത്തതിനാൽ നിങ്ങൾ സ്വയം ശുദ്ധീകരിച്ചിട്ടില്ലെന്ന് നിങ്ങൾ പറഞ്ഞാൽ, മറ്റുള്ളവരോടൊപ്പം നിങ്ങളും നരകത്തിൽ ശിക്ഷിക്കപ്പെടുമെന്ന് ദൈവം പറയും. അതിനാൽ, ഈ രക്ഷപ്പെടൽ പാത ഉപയോഗശൂന്യമാണ്, നിങ്ങൾക്ക് ഒരു തരത്തിലും രക്ഷപെട്ടിട്ടില്ല.

3. മറ്റു മതങ്ങളിലെ തെറ്റുകൾ നമ്മൾ കണ്ടെത്താതിരിക്കട്ടെ. നമ്മുടെ തെറ്റുകൾ നമ്മൾ കണ്ടെത്തി തിരുത്തിയാൽ, മറ്റുള്ളവരും സ്വന്തം തെറ്റുകൾ കണ്ടെത്തി സ്വയം തിരുത്തും. സ്വയം തിരുത്താതെ മറ്റുള്ളവരിൽ തെറ്റുകൾ നമ്മൾ കണ്ടെത്തിയാൽ, അവർ സ്വയം തിരുത്താതെ നമ്മിലും തെറ്റുകൾ കണ്ടെത്തും. ഇതിനർത്ഥം നിങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്താലും, മറ്റുള്ളവർ അത് തന്നെ ആവർത്തിക്കും എന്നാണ്. ഒരു തൊപ്പി വിൽപ്പനക്കാരൻ വിൽക്കാനുള്ള തൊപ്പികളുടെ കൂട്ടം തന്റെ പക്കൽ സൂക്ഷിച്ചുകൊണ്ട് ഒരു മരത്തിനടിയിൽ ഉറങ്ങി. വിൽപ്പനക്കാരൻ ഉണരുമ്പോഴേക്കും, മരത്തിന്റെ മുകളിൽ നിന്ന് ചില കുരങ്ങുകൾ ഇറങ്ങിവന്ന് എല്ലാ തൊപ്പികളും എടുത്തുകൊണ്ടുപോയി. വിൽപ്പനക്കാരനും ഒരു തൊപ്പി ധരിച്ചിരുന്നതിനാൽ എല്ലാ കുരങ്ങുകളും ഒരു തൊപ്പി ധരിച്ചു. വിൽപ്പനക്കാരൻ വളരെ നേരം കുരങ്ങുകളോട് അഭ്യർത്ഥിച്ചു, ഒരു കുരങ്ങനും അവന്റെ അഭ്യർത്ഥനകൾക്ക് അനുകൂലമായി പ്രതികരിച്ചില്ല. അപ്പോൾ, വളരെ ദേഷ്യപ്പെട്ട വിൽപ്പനക്കാരൻ തന്റെ തൊപ്പി പുറത്തെടുത്ത് തറയിൽ എറിഞ്ഞു. ഉടനെ, എല്ലാ കുരങ്ങുകളും അവരുടെ തൊപ്പികൾ നിലത്ത് എറിഞ്ഞു. വിൽപ്പനക്കാരൻ എല്ലാ തൊപ്പികളും ശേഖരിച്ച് അവിടെ നിന്നും പോയി. മറ്റുള്ളവർ എന്ത് ചെയ്യണമെന്ന് നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവോ, മറ്റുള്ളവർ നിങ്ങളുടെ പ്രവൃത്തി പകർത്താൻ വേണ്ടി നിങ്ങൾ അതേ പ്രവൃത്തി ചെയ്യണമെന്ന് ഈ കഥയിൽ നിന്ന് നിങ്ങൾ മനസ്സിലാക്കണം.

4. നമ്മുടെ തെറ്റുകൾ വിശകലനം ചെയ്ത് തിരുത്തിയാലും മറ്റുള്ളവർ അങ്ങനെ ചെയ്തേക്കില്ല എന്ന് നിങ്ങൾ ചിന്തിച്ചേക്കാം. ഏകിൽ തന്നെയും, നമുക്ക് പ്രയോജനവും മറ്റുള്ളവർക്ക് നഷ്ടവും സംഭവിക്കുന്നു. നമ്മുടെ തെറ്റുകൾ തിരുത്തുമ്പോൾ, നമുക്ക് ദൈവത്തിന്റെ കൃപ ലഭിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവർ സ്വയം തിരുത്തിയില്ലെങ്കിൽ, ദൈവം അവരോട് കോപിക്കും. അതിനാൽ, നമ്മുടെ പോരായ്മകൾ പരിഹരിക്കാതെ മറ്റുള്ളവരുടെ പോരായ്മകൾ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുകയോ അവരുടെ പോരായ്മകൾക്ക് മറ്റുള്ളവരെ ശകാരിക്കുകയോ ചെയ്യരുത് എന്നതാണ് ഏറ്റവും നല്ല ഉപദേശം.

5. നമ്മുടെ പോരായ്മകൾ നമുക്ക് തുറന്നു പറയാം. പ്രശ്നം തിരിച്ചറിയുന്നത് 50% വിജയമാണെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു, കാരണം കൃത്യമായ പ്രശ്നം തിരിച്ചറിഞ്ഞാൽ, അതിന്റെ പരിഹാരം എളുപ്പത്തിൽ കണ്ടെത്താനും അത് നടപ്പിലാക്കുമ്പോൾ, പ്രശ്നം പരിഹരിക്കാനും കഴിയും. അത്തരം വിശകലനം നടത്തുന്നതിന് മുമ്പ്, നമ്മുടെ അന്തർലീനമായ അഹങ്കാരത്തെ പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാക്കണം. അപ്പോൾ മാത്രമേ, പോരായ്മയുടെ തിരിച്ചറിയലും തുടർന്നുള്ള പരിഹാരവും സാധ്യമാകൂ. അഹങ്കാരം അതേപടി തുടരുകയാണെങ്കിൽ, ഒരാൾക്ക് അവന്റെ/അവളുടെ വൈകല്യം പോലും തിരിച്ചറിയാൻ കഴിയില്ല, കാരണം അഹങ്കാരം നിങ്ങളുടെ വൈകല്യം തിരിച്ചറിയാനും അംഗീകരിക്കാനും നിങ്ങളെ എതിർക്കുന്നു. ഹിന്ദുമതത്തിലെ ഉപ-മതങ്ങളിലെ വ്യത്യാസം (ഒരു സൂക്ഷ്മ മാതൃക/ മൈക്രോ മോഡൽ) ലോകത്തിലെ മതങ്ങളിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്നു (മാക്രോ മോഡൽ), ഇത് യഥാക്രമം ഹിന്ദുക്കൾക്കിടയിലും ലോകത്തിലെ പൊതുജനങ്ങൾക്കിടയിലും ഐക്യമില്ലായ്മയിലേക്ക് നയിക്കുന്നു. ശങ്കരൻ സമാധാനത്തിനായി ഹിന്ദുമതത്തിൽ ഉപ-മതങ്ങളുടെ ഐക്യം കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിച്ചു, അതേസമയം സ്വാമി വിവേകാനന്ദൻ ലോകസമാധാനത്തിനായി ലോകത്തിലെ മതങ്ങളിൽ ഐക്യം കൊണ്ടുവരാൻ ശ്രമിച്ചു. ഏകത്വമില്ലായ്മ എന്ന ഈ പോരായ്മ പരിഹരിക്കാൻ, വ്യത്യസ്ത മതവിഭാഗങ്ങളിലെ വ്യത്യസ്ത രൂപങ്ങളിൽ (വസ്ത്രങ്ങൾ) സങ്കൽപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത ഒരേ ദൈവം തന്നെ മാധ്യമം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട്, വ്യത്യസ്ത ഭാഷകളിൽ വ്യത്യസ്ത സംസ്കാരങ്ങളെ പിന്തുടർന്ന് വ്യത്യസ്ത മതങ്ങൾക്കായി വ്യത്യസ്ത തിരുവെഴുത്തുകൾ എഴുതി, ആരാധനയ്ക്ക് അർഹമായ ദൈവത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന ഐക്യം നിലനിർത്തി, സത്കർമ്മങ്ങൾക്ക് പ്രതിഫലമായി സ്വർഗ്ഗവും ദുഷ്കർമ്മങ്ങൾക്ക് ശിക്ഷയായി നരകവും നിലനിർത്തി, എന്ന കാര്യം മനസ്സിലാക്കിയാൽ ഐക്യമില്ലായ്മ എന്ന പോരായ്മ പരിഹരിക്കാൻ കഴിയും. ഹിന്ദുമതത്തിൽ പോലും, ശങ്കരൻ, രാമാനുജൻ, മാധവൻ എന്നീ മൂന്ന് വേദാന്ത തത്ത്വചിന്തകർക്കിടയിൽ - അവരുടെ വ്യാഖ്യാനങ്ങൾ ആഴത്തിൽ വിശകലനം ചെയ്താൽ അടിസ്ഥാനപരമായ ഐക്യമുണ്ട് (വിശദാംശങ്ങൾക്ക്, നമുക്ക് വെബ്സൈറ്റ് റഫർ ചെയ്യാം:- www.universal-spirituality.org ).

6. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സൃഷ്ടി, പരിപാലനം, സംഹാരം എന്നീ മൂന്ന് ദിവ്യ പ്രവൃത്തികളും ചെയ്യുന്ന ഏക വ്യക്തിയാണ് ദൈവം എന്ന് വേദം പറയുന്നു. നിങ്ങൾ ഭഗവാൻ ദത്തയെ നോക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവ് സൃഷ്ടി ചെയ്യുന്നു, ഭഗവാൻ വിഷ്ണു പരിപാലിക്കുന്നു, ഭഗവാൻ ശിവൻ സംഹാരം ചെയ്യുന്നു; എന്നീ മൂന്ന് മുഖങ്ങളുള്ള ഒരേയൊരു വ്യക്തിത്വം മാത്രമാണ് അവൻ. ദൈവത്തിന്റെ ഈ വേദ നിർവചനം ഒരു ദൈവരൂപത്തിനും ബാധകമല്ല. ദൈവത്തിന്റെ മറ്റ് രൂപങ്ങൾ ദിവ്യമല്ലെന്ന് ഇതിനർത്ഥമില്ല, കാരണം അവ ഭഗവാൻ ദത്തയുടെ അവതാരങ്ങൾ മാത്രമാണ്.

പരബ്രഹ്മൻ അല്ലെങ്കിൽ സങ്കൽപ്പിക്കാൻ കഴിയാത്ത ദൈവം പരമമാണ്, പക്ഷേ, അവനെ ധ്യാനിക്കാൻ കഴിയില്ല. ആത്മാക്കളുടെ ധ്യാനത്തിനായി, പരബ്രഹ്മൻ ദത്ത എന്ന ഒരു ഊർജ്ജസ്വലമായ മാധ്യമം സൃഷ്ടിച്ചു, അതിൽ പരബ്രഹ്മൻ പൂർണ്ണമായും ലയിച്ചു. ലയനത്തിനുശേഷം, ദത്ത ദൈവമായി മാറി, ദൈവത്തിന്റെ ആദ്യത്തെ ഊർജ്ജസ്വലമായ അവതാരം അല്ലെങ്കിൽ ഊർജ്ജസ്വലമായ മാധ്യമം മാധ്യമമായി സ്വീകരിച്ച പരബ്രഹ്മൻ. പരബ്രഹ്മനും ദത്ത ദൈവവും തമ്മിൽ വ്യത്യാസമില്ല. കുളിമുറിയിൽ കുളിക്കുന്ന നഗ്നനായ വ്യക്തിയെപ്പോലെ പരബ്രഹ്മൻ അദൃശ്യനും സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്തവനുമാണ്. ഊർജ്ജസ്വലമായ മാധ്യമം (വസ്ത്രം) ധരിച്ച അതേ പരബ്രഹ്മൻ (നഗ്നനായ വ്യക്തി) ആണ് ദത്ത ദൈവം. ഈ ദൈവത്തെ മറ്റ് മതങ്ങളിൽ 'സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പിതാവ്' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. അതിനാൽ, എല്ലാ മതങ്ങളുടെയും ദിവ്യ രൂപം ദത്ത ദൈവത്തിന്റെ ('സ്വർഗ്ഗത്തിന്റെ പിതാവ്’) അവതാരം മാത്രമാണ്. ഒരു മതത്തിന്റെയും ദൈവത്തിന്റെ രൂപത്തിൽ തെറ്റുകൾ കണ്ടെത്താതെ അവന്റെ/അവളുടെ സ്വന്തം മതം പിന്തുടരണമെന്ന് പ്രസംഗിക്കുന്ന സാർവത്രിക മതത്തെയോ സാർവത്രിക ആത്മീയതയെയോ ഇത് സഹായിക്കും. മറ്റേതെങ്കിലും മതത്തിന്റെ ദിവ്യരൂപത്തെ ഒരാൾ വിമർശിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ/അവൾ പരോക്ഷമായി തന്റെ മതത്തിലെ ദൈവത്തിന്റെ ദിവ്യരൂപത്തെയാണ് വിമർശിക്കുന്നത്.

7. ആത്മീയ പാതയെ അവഗണിക്കുന്നതിന്റെ ഉയർന്നുവരുന്ന പ്രശ്നത്തെക്കുറിച്ച് ഹിന്ദുക്കൾ ഉറക്കാവസ്ഥയിലാണ്. പശ്ചാത്തല കാരണം, ആത്മാവ് വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു, വീണ്ടും മരിക്കുന്നു, അമ്മയുടെ ഗർഭപാത്രത്തിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതിലൂടെ വീണ്ടും ജനിക്കുമെന്ന് ഹിന്ദുക്കൾ എപ്പോഴും കരുതുന്നു (പുനരപി ജനനനം, പുനരപി മരണം, പുനരപി ജനനീ ജഠരേ ശയനം - ആദിശങ്കര). മനുഷ്യന്റെ ജീവിതചക്രങ്ങൾ തുടർച്ചയായി ആവർത്തിക്കുന്നതിന് ആത്മാവ് മനുഷ്യരൂപത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുന്നുവെന്ന് ആളുകൾ അനുമാനിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഭാവിയിലെ ഏതെങ്കിലും മനുഷ്യജന്മത്തിൽ ആത്മീയ ശ്രമങ്ങൾ സാവധാനത്തിൽ നടത്താമെന്ന് ഓരോ ഹിന്ദുവും കരുതുന്നു. എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട ഹിന്ദു സുഹൃത്തേ! മുകളിൽ പറഞ്ഞ പരാമർശത്തിൽ, ആത്മാവ് വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുന്നുവെന്ന് പറയപ്പെടുന്നു, പക്ഷേ, ആത്മാവ് വീണ്ടും വീണ്ടും മനുഷ്യജന്മം എടുക്കുമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടില്ല. ആത്മാവ് ഒരു മൃഗമായോ പക്ഷിയായോ പ്രാണിയായോ പുഴുവായോ ജനിക്കും. അത്തരം ജന്മങ്ങളിൽ, ആത്മാവിന് ഒരു ആത്മീയ പരിശ്രമവും നടത്താൻ അവസരമില്ല. മാത്രമല്ല, മനുഷ്യന്റെ പുനർജന്മം നേടുന്നത് വളരെ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് വളരെ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. ഇതിനർത്ഥം മനുഷ്യ പുനർജന്മം ഏതാണ്ട് അസാധ്യമാണ് എന്നാണ് (ജന്തുനാം നരജന്മ ദുർലഭമിദം..., മനുഷ്യത്വം... ദുർലഭം... ). വളരെ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ് എന്നാൽ ഏതാണ്ട് അസാധ്യമാണ് എന്നാണ്. മാർച്ചിലെ പരീക്ഷയിൽ പരാജയപ്പെട്ടാലും സെപ്റ്റംബർ, മാർച്ച് മാസങ്ങളിലെ സപ്ലിമെന്ററി പരീക്ഷകളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും പരീക്ഷ എഴുതാൻ പറ്റുമെന്ന് ഹിന്ദുക്കൾ കരുതുന്നു. ആശയത്തെക്കുറിച്ചുള്ള തെറ്റിദ്ധാരണയാണ് ഈ ദുരന്തത്തിന് കാരണം. 'അസാധ്യം' എന്ന് പറയുന്നതിനുപകരം 'വളരെ വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടാണ്' എന്ന് വേദഗ്രന്ഥം പറഞ്ഞത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? കാരണം, അത് പൂർണ്ണമായും അസാധ്യമല്ല, കാരണം വളരെ വളരെ അർഹതയുള്ള ഒരു ഭക്തന്റെ കാര്യത്തിൽ മനുഷ്യ പുനർജന്മം അനുവദിക്കാൻ ദൈവത്തിന് പ്രത്യേക അധികാരമുണ്ട്. അത്തരമൊരു പ്രത്യേക അനുമതി വളരെ അപൂർവമാണ്, തീർച്ചയായും വളരെ അപൂർവമായ അത്തരം ഭക്തരിൽ നമ്മൾ ഇല്ല. അതിനാൽ, നമ്മുടെ കാര്യത്തിൽ, മനുഷ്യ പുനർജന്മം ലഭിക്കുന്നത് അസാധ്യമാണ്. മാത്രമല്ല, നമ്മൾ എന്തിനാണ് വളരെ അപൂർവമായ അത്തരമൊരു റിസ്ക് എടുക്കേണ്ടത്?

ഇസ്ലാം, ക്രിസ്തുമതം തുടങ്ങിയ മതങ്ങളെ നാം നോക്കുകയാണെങ്കിൽ, അവരുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ അത്തരമൊരു വളരെ വളരെ അപൂർവ സംഭവത്തെക്കുറിച്ച് പറയുന്നില്ല. ഒരു ആത്മാവിനും മനുഷ്യ പുനർജന്മം ലഭിക്കുക അസാധ്യമാണെന്ന് അവർ പറയുന്നു. ഈ മനുഷ്യജന്മത്തിൽ തന്നെ ആത്മാർത്ഥമായ ആത്മീയ പരിശ്രമങ്ങൾ നടത്താൻ ഭക്തരെ പ്രോത്സാഹിപ്പിച്ചതിലൂടെ ഇത് അത്ഭുതകരമായ നേട്ടമുണ്ടാക്കി. അവർ ഒരു അവഗണനയും കൂടാതെ ആത്മീയ പാതയെക്കുറിച്ച് വളരെ ശ്രദ്ധാലുക്കളാണ്, ദൈവത്തിൽ വളരെയധികം ആത്മാർത്ഥതയും വിശ്വാസവും അവർ വളർത്തിയെടുത്തു. നമ്മുടെ പോരായ്മകൾ നാം അംഗീകരിക്കുകയും മറ്റ് മതങ്ങളിലെ യോഗ്യതകൾ പിന്തുടരുകയും വേണം. ഇതിലൂടെ, നമ്മൾ എല്ലായിടത്തും വൈകല്യമുള്ളവരും മറ്റ് മതങ്ങൾ എല്ലായിടത്തും യോഗ്യതയുള്ളവരുമാണെന്ന് ചിന്തിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് വിഷാദം തോന്നേണ്ടതില്ല. നമുക്ക് നിരവധി ഗുണങ്ങളുണ്ട്, മറ്റുള്ളവർക്ക് നിരവധി അനുബന്ധ വൈകല്യങ്ങളുണ്ട്. അതിനാൽ, മറ്റുള്ളവർ അഭിമാനിക്കരുത്, നമ്മൾ നിരുത്സാഹപ്പെടരുത്. അതുപോലെ, മറ്റുള്ളവരും നമ്മുടെ ഗുണങ്ങൾ പാഠങ്ങളായി സ്വീകരിച്ച് അവരുടെ പോരായ്മകൾ പരിഹരിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അവർ അവരുടെ അഹങ്കാരത്തെ കീഴടക്കിയാൽ, അവർക്കും വലിയ അളവിൽ പ്രയോജനം ലഭിക്കും.

8. നമ്മുടെ സ്വന്തം നേട്ടത്തിനായി നമ്മുടെ മതത്തിലെ മറ്റ് ചില പോരായ്മകൾ ഞാൻ ചൂണ്ടിക്കാണിക്കട്ടെ:-

a) കലിയുഗത്തിന്റെ തുടക്കത്തിൽ, നമ്മുടെ ഹിന്ദു മതപ്രഭാഷകർ വേദഗ്രന്ഥങ്ങൾ അർത്ഥം അറിയാതെ അന്ധമായി ചൊല്ലാൻ തുടങ്ങി. ഒരു ശാസ്ത്ര അല്ലെങ്കിൽ എഞ്ചിനീയറിംഗ് വിദ്യാർത്ഥി അർത്ഥം മനസ്സിലാക്കാതെ പാഠപുസ്തകം അന്ധമായി ചൊല്ലിയാൽ, അഭിമുഖത്തിൽ അയാൾ തിരഞ്ഞെടുക്കപ്പെടുമോ? അന്ധനായ വേദപാഠകനെ 'വേദപാഠകൻ' (ഒരു ടേപ്പ് റെക്കോർഡർ പോലെ വേദം പാരായണം ചെയ്യുന്നത്) എന്ന് വിളിക്കാം, 'വേദ പണ്ഡിതൻ' (വേദ ജ്ഞാന പണ്ഡിതൻ) എന്ന് വിളിക്കാൻ കഴിയില്ല. പുരാതന കാലത്ത്, എഴുത്ത് അല്ലെങ്കിൽ അച്ചടി സാങ്കേതികവിദ്യ ഇല്ലാതിരുന്നതിനാൽ, വേദപാഠം സംരക്ഷിക്കാൻ അത്തരം അന്ധമായ പാരായണത്തിന്റെ അനിവാര്യത ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇപ്പോൾ, വേദം പൂർണ്ണമായി അച്ചടിക്കപ്പെടുന്നു, ലോകമെമ്പാടും ദശലക്ഷക്കണക്കിന് പകർപ്പുകൾ വിതരണം ചെയ്യപ്പെടുന്നു. അതിനാൽ, ഇപ്പോൾ അത്തരം അന്ധമായ പാരായണത്തിന്റെ ആവശ്യമില്ല. ഒരു ടേപ്പ് റെക്കോർഡർ പോലെ അന്ധമായ പാരായണത്തിൽ സമയം പാഴാക്കുന്നതിനുപകരം, വിദ്യാർത്ഥി സംസ്കൃത ഭാഷയും വ്യാകരണം, യുക്തി തുടങ്ങിയ മറ്റ് സഹായകരമായ ഗ്രന്ഥങ്ങളും പഠിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്, അങ്ങനെ വേദത്തിന്റെ അർത്ഥം വിദ്യാർത്ഥിക്ക് പഠിക്കാൻ കഴിയും. 'വേദം' എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം തന്നെ ‘ജ്ഞാനം’ എന്നാണ്, അർത്ഥം അറിയാത്ത വെറും വാക്കുകളല്ല. അച്ചടിച്ച ഒരു പാഠപുസ്തകത്തിൽ നിന്ന് പുരോഹിതന് വേദം പാരായണം ചെയ്യാൻ കഴിയും, അതുവഴി അക്ഷരാർത്ഥത്തിലുള്ള അർത്ഥവും ആന്തരിക അർത്ഥവും വിശദമായി വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയും. മറ്റ് മതങ്ങളിൽ, വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ അങ്ങനെ മാത്രമേ വായിക്കൂ, എല്ലാം അവരുടെ മാതൃഭാഷയിൽ വിശദീകരിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ എല്ലാവർക്കും വിശുദ്ധ ഗ്രൻഥം മനസ്സിലാകും. സംസ്കൃത ഭാഷ നമ്മുടെ മാതൃഭാഷയല്ല, ഒരു ഹിന്ദുവിന് സംസ്കൃത ഭാഷ അറിയില്ല. പുരോഹിതൻ വേദം വിശദീകരിക്കണം അല്ലെങ്കിൽ ഓരോ ഹിന്ദുവും സംസ്കൃത ഭാഷ പഠിക്കണം അല്ലെങ്കിൽ കുറഞ്ഞത് വേദ വചനം  എല്ലാ പ്രാദേശിക ഭാഷകളിലേക്കും ശരിയായി വിവർത്തനം ചെയ്യണം. രണ്ടാമത്തെ ഓപ്ഷൻ ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു, കാരണം സംസ്കൃത ഭാഷയിലുള്ള തിരുവെഴുത്ത് എല്ലാവർക്കും നേരിട്ട് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയും, കാരണം പുരോഹിതന് അർത്ഥം തെറ്റിദ്ധരിക്കാനും വളച്ചൊടിക്കാനും കഴിയും. മറ്റ് മതങ്ങളിലെ ഓരോ അംഗത്തിനും അത്തരമൊരു ഗുണമുണ്ട്.

b) ജാതി വ്യവസ്ഥ ശരിയായ അടിസ്ഥാനത്തിലാണ് സ്ഥാപിക്കേണ്ടത്. ജാതി വ്യവസ്ഥ ഗുണങ്ങളെയും തുടർന്നുള്ള പ്രവൃത്തികളെയും അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണെന്നും അത് ജന്മത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതല്ലെന്നും ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ ഗീതയിൽ വ്യക്തമായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് (ഗുണകർമ വിഭാഗശഃ… ).

c) ഉപനയനം എന്നത് കുട്ടിയുടെ മേൽ ഒരു ക്രോസ് ബെൽറ്റ് (പൂണൂൽ) ഇടുകയും ഗായത്രി എന്ന മീറ്ററിൽ ഉള്ള ഒരു വേദ ശ്ലോകം ജപിക്കാൻ അവനെ പ്രേരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ചടങ്ങാണ്. ദേവത സവിതയാണെന്ന് വ്യക്തമായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, അവൾ സ്രഷ്ടാവ് അല്ലെങ്കിൽ ഭഗവാൻ ബ്രഹ്മാവ് (ഗായത്രീ ഛന്ദഃ, സവിതാ ദേവതാ) ആണ്. അതിനാൽ, ഈ ആചാരത്തിന്റെ മുഴുവൻ പ്രക്രിയയും പൂർണ്ണമായും തെറ്റാണ്. ദൈവത്തെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് ഭക്തന്റെ മധുരമായ ഗാനത്താൽ പ്രസാദിച്ച ദൈവത്തിൽ നിന്നുള്ള സംരക്ഷണ പ്രക്രിയയാണ് ഗായത്രി. ദൈവത്തിലേക്ക് തിരിച്ചുവിടുന്ന ഒരു സിനിമാ ഗാനം പോലും ഏറ്റവും മികച്ച ഭക്തിഗാനമായി മാറാം. ഇത് ഏതെങ്കിലും മതത്തിലോ പ്രദേശത്തിലോ ജാതിയിലോ ലിംഗത്തിലോ ഒതുങ്ങുന്നില്ല. ഓരോ ആത്മാവിനും ഈ ആചാരത്തിന് വിധേയമാകാനും ഏതെങ്കിലും മതത്തിലെ ഏതെങ്കിലും ദൈവരൂപത്തിൻ മേൽ സ്വന്തം മാതൃഭാഷയിൽ ഗാനങ്ങൾ ആലപിക്കാനും അവകാശമുണ്ട്. അതിനാൽ, ഗായത്രിയും ഉപനയനവും സാർവത്രികമാണ്, ഇത് മഹർഷി വിശ്വാമിത്രൻ കണ്ടുപിടിച്ചതാണ്. 'വിശ്വാമിത്രൻ' എന്ന ഈ വാക്കിന്റെ അർത്ഥം അദ്ദേഹം ‘ഒരു സാർവത്രിക സുഹൃത്താണ്’ എന്നതാണ്.

d) അതുപോലെ, 'ഉപവാസം' എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം ഭക്ഷണം കഴിക്കാതെ ഉപവസിക്കുക എന്നാണ് നമ്മുടെ പുരോഹിതന്മാർ പറയുന്നത്. യഥാർത്ഥത്തിൽ, ഉപവാസം എന്നാൽ ആത്മീയ ചർച്ചകൾ, ഭക്തിഗാനങ്ങൾ ആലപിക്കുക തുടങ്ങിയ വഴികളിലൂടെ ദൈവത്തോട് അടുത്ത് ജീവിക്കുക എന്നാണ്. ദൈവവുമായുള്ള അടുപ്പത്തിൽ മുഴുകുന്നതിലൂടെ, ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നത് സ്വാഭാവികമായി മറന്നുപോയാൽ, അതിനെ ഉപവാസം എന്ന് വിളിക്കുന്നു. അതിനാൽ, ഉപവാസം എന്നാൽ ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ ഭക്ഷണം ഒഴിവാക്കുക എന്നല്ല. അതുപോലെ, 'ജാഗരണം' എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം ബലപ്രയോഗത്തിലൂടെ ഉറക്കം ഒഴിവാക്കുക എന്നല്ല. നിങ്ങൾ ദൈവിക വിഷയത്തിൽ മുഴുകുമ്പോൾ, ഉറക്കം സ്വാഭാവികമായി മറന്നുപോയാൽ, അത് ജാഗരണം ആണ്.

e) കലിയുഗം ആരംഭിച്ചതുമുതൽ, അന്ധരായ വേദ പാരായണക്കാർ വേദ ജ്ഞാനം പൂർണ്ണമായ വിശകലനത്തോടെ പഠിക്കാൻ കഴിയാത്തതിനാൽ ജാതിയിലും ലിംഗത്തിലും മാത്രം ഒതുങ്ങിനിൽക്കുന്ന ഈ വിഡ്ഢിത്തമായ അജ്ഞതയുള്ള ആചാരങ്ങൾ വികസിപ്പിച്ചെടുത്തു. ഒരു ഭക്ഷണവും നശിപ്പിക്കരുതെന്ന് വേദം വ്യക്തമായി പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കിലും (അന്നം ന പരിചക്ഷിത… ), അവർ ഏറ്റവും വിലയേറിയ നെയ്യ്-ആഹാരം ഭൗതിക അഗ്നിയിൽ കത്തിക്കാൻ തുടങ്ങി, അത് ദരിദ്രർക്ക് അവരുടെ മാനസികവും ശാരീരികവുമായ ശക്തി വികസിപ്പിക്കുന്നതിന് ദാനം ചെയ്യണം. വേദ സെമിനാറുകളിൽ പങ്കെടുക്കുന്നവർക്ക് നെയ്യ് അടങ്ങിയ ഭക്ഷണം നൽകുക എന്നതാണ് യാഗം (യജ്ഞം) എന്നതിന്റെ അർത്ഥം. ആപ്പിളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട വിൽപ്പനക്കാരനെ 'ഓ ആപ്പിൾ' (അജഹത് ലക്ഷണം അല്ലെങ്കിൽ പരോക്ഷാർത്ഥത്തിൽ) എന്ന് വിളിക്കുന്നതുപോലെ നെയ്യ് അടങ്ങിയ ഭക്ഷണത്തെ 'നെയ്യ്' എന്ന് വിളിക്കാം. ആദ്യത്തെ തരം അഗ്നി ഭൗതികാഗ്നി അല്ലെങ്കിൽ ലൗകികാഗ്നി എന്നറിയപ്പെടുന്ന വിറകുകൾ കൊണ്ട് കത്തിക്കുന്ന ഭൗതിക അഗ്നിയാണ്. രണ്ടാമത്തെ തരം അഗ്നി വൈദ്യുതാഗ്നി എന്നറിയപ്പെടുന്ന വൈദ്യുതിയാൽ കത്തിക്കുന്ന ഭൗതിക അഗ്നിയാണ്. നെയ്യ് അടങ്ങിയ ഭക്ഷണം ഇത്തരത്തിലുള്ള ഭൌതിക അഗ്നിയിൽ മാത്രമേ പാകം ചെയ്യാൻ കഴിയൂ എന്നതിനാൽ യാഗത്തെ സഹായിക്കുന്നതിനുള്ള ഉപകരണങ്ങളാണ് (യജ്ഞ സാധനം) ഭൌതികാഗ്നി അല്ലെങ്കിൽ വൈദ്യുതാഗ്നി.

മൂന്നാമത്തെ തരം അഗ്നി 'ദേവതാഗ്നി' (ദിവ്യാഗ്നി) അല്ലെങ്കിൽ 'വൈശ്വാനരാഗ്നി' എന്നറിയപ്പെടുന്ന വിശക്കുന്ന വ്യക്തിയുടെ വയറ്റിൽ സ്ഥിതി ചെയ്യുന്ന വിശപ്പിന്റെ അഗ്നിയാണ്. ആരാധിക്കപ്പെടേണ്ട ഈ വൈശ്വാനരാഗ്നിയാണ് ദൈവമെന്ന് ഗീത പറയുന്നു. ഈ വൈശ്വാനരാഗ്നിയുടെ ഉടമയെ മുകളിൽ പറഞ്ഞ അർത്ഥത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി 'വൈശ്വാനരാഗ്നി' എന്ന് വിളിക്കുന്നു. വിശക്കുന്ന അതിഥിയെ ഈ വൈശ്വാനരാഗ്നി എന്ന് വേദം പറയുന്നു (വൈശ്വാനരാഃ പ്രവിശത്യതിഥിഃ ബ്രാഹ്മണഗൃഹൻ). അവസാനമായി, ഇതിനർത്ഥം യജ്ഞത്തിലോ യാഗത്തിലോ വൈശ്വാനരാഗ്നി എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന വിശക്കുന്ന അതിഥിയെ നെയ്യ് കൊണ്ടുള്ള ഭക്ഷണം കൊണ്ട് ആരാധിക്കണം എന്നാണ്. നമ്മുടെ അജ്ഞരായ പുരോഹിതന്മാർ വൈശ്വാനരഗ്നിയെ ഭൗതിക അഗ്നിയായും നെയ്യുകൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ ഭക്ഷണത്തെ നെയ്യായും തെറ്റിദ്ധരിച്ചു, ഇപ്പോഴും അവർ വിലയേറിയ നെയ്യ് ഭൗതിക അഗ്നിയിലേക്ക് ഒഴിച്ച് കത്തിക്കുന്നു! ഒന്നാം ഋഗ്വേദത്തിലെ ആദ്യ ശ്ലോകം പറയുന്നത് അഗ്നി; നെയ്യ് (നെയ്യ്-ആഹാരം) സ്വീകരിക്കുന്നതും (ഹവനീ) നെയ്യ് (നെയ്യ്-ആഹാരം) നൽകുന്നതും (ഹോത) ആണെന്നാണ്. 'അഗ്നി' എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥമായി നിങ്ങൾ നിഷ്ക്രിയ അഗ്നിയെ കണക്കാക്കുകയാണെങ്കിൽ, അത് ശരിയല്ല, കാരണം അഗ്നിക്ക് ഏതെങ്കിലും ജീവിയിൽ നിന്ന് ലഭിക്കുന്ന നെയ്യ് മാത്രമേ സ്വീകരിക്കാൻ കഴിയൂ, പക്ഷേ അതിനു സ്വയം നെയ്യ് നൽകാൻ കഴിയില്ല! അതിനാൽ, 'അഗ്നി' എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം ജീവനുള്ള വിശക്കുന്ന ഒരാളായി കണക്കാക്കണം, അയാൾ നെയ്യ്-ആഹാരം കൈകൊണ്ട് വായിലേക്ക് നൽകുന്നു, അതേ നെയ്യ്-ആഹാരം ഒടുവിൽ വയറ്റിലെ വിശപ്പ് അഗ്നി (സ്വയം) സ്വീകരിക്കുന്നു. ഒന്നാം വേദത്തിലെ ഈ ആദ്യ ശ്ലോകം പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കിയാൽ, യാഗം അല്ലെങ്കിൽ യജ്ഞം എന്താണെന്നു പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാകും. നമ്മുടെ ജീവിച്ചിരിക്കുന്ന ടേപ്പ് റെക്കോർഡർമാർ (പുരോഹിതന്മാർ) ഇത് തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നതിനാൽ, എല്ലാം നശിപ്പിക്കപ്പെട്ടു.

f) ഈ വിവരമില്ലാത്ത പുരോഹിതന്മാർ ജന്മനാ താഴ്ന്ന ജാതിക്കാർക്ക് ഉപനയനം, ഗായത്രി, യജ്ഞം എന്നിവ നിഷേധിച്ചിട്ടുണ്ട്, എല്ലാ ജാതികളിലെയും സ്ത്രീകൾക്കും ജന്മനാ തന്നെ. വാസ്തവത്തിൽ, സ്ത്രീകൾ ദൈവത്തെ ആരാധിക്കുമ്പോൾ (വ്രതം) ദൈവത്തെക്കുറിച്ച് മധുരഗീതങ്ങൾ പാടുന്നു. സ്ത്രീകൾ ഭക്ഷണം പാകം ചെയ്യുകയും വിശക്കുന്നവർക്ക് ഭക്ഷണം നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ഉപനയനം, ഗായത്രി, യജ്ഞം എന്നിവ യഥാർത്ഥത്തിൽ സ്ത്രീകളോടൊപ്പമാണ്, പുരുഷന്മാരോടൊപ്പമല്ല. പുരുഷന്മാർ സ്ത്രീകൾക്ക് ഇവ നിഷേധിച്ചു, ദൈവത്തിന്റെ ദിവ്യ ഭരണം കാരണം ഈ ആചാരങ്ങളാൽ അവർ (പുരുഷന്മാർ) നിഷേധിക്കപ്പെട്ടു! ഹിന്ദുമതം എല്ലാ വശങ്ങളിൽ നിന്നും എല്ലായിടത്തും ഐക്യം നഷ്ടപ്പെടുകയും ഈ പിളർപ്പുകൾ കാരണം വളരെ ദുർബലമാവുകയും ചെയ്തു.

g) പാപമോചനം ഒരു മാർഗത്തെ മാത്രം അടിസ്ഥാനമാക്കിയുള്ളതാണെന്ന് പുരോഹിതന്മാർ പൊതുജനങ്ങളോട് പ്രസംഗിക്കണം, അതായത് i) ചെയ്ത പാപത്തിന്റെ തിരിച്ചറിവ്, ii) ചെയ്ത പാപത്തിന്റെ അനുതാപം, iii) ഭാവിയിൽ പാപം ആവർത്തിക്കാതിരിക്കുക. ഈ നവീകരണ പ്രക്രിയയിലൂടെ, ആത്മാവ് ചെയ്ത ആ പ്രത്യേക തരം പാപത്തിന്റെ എല്ലാ ശിക്ഷകളും ദൈവം റദ്ദാക്കും. എല്ലാത്തരം പാപങ്ങളും റദ്ദാക്കണമെങ്കിൽ, ഭാവിയിൽ എല്ലാത്തരം പാപങ്ങളും ആവർത്തിക്കാതിരിക്കണം. ഈ ഒരു വഴിയല്ലാതെ, പാപങ്ങൾ റദ്ദാക്കാൻ മറ്റൊരു മാർഗവുമില്ല. പാപം ആവർത്തിക്കാതിരിക്കാതെയുള്ള തിരിച്ചറിവും പശ്ചാത്താപവും തികച്ചും ഉപയോഗശൂന്യമാണ്. ആരാധനയിലൂടെ പണം സമ്പാദിക്കാൻ പുരോഹിതന് ഏതൊരു പാപവും ഇല്ലാതാക്കാൻ ആരാധന നടത്തണം എന്ന പശ്ചാത്തലത്തിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന സ്വാർത്ഥമായ ഉദ്ദേശ്യത്തോടെ ദൈവാരാധനയിലൂടെ ഏതൊരു പാപവും ഇല്ലാതാക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് പുരോഹിതന്മാർ പഠിപ്പിക്കരുത്.

h) സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത ദൈവത്തിന്റെ (അത്ഭുതങ്ങൾ എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്ത സംഭവങ്ങളുടെ ഉറവിടം) അസ്തിത്വത്തിൽ വിശ്വസിക്കാൻ നിരീശ്വരവാദികൾക്ക് വേണ്ടി മാത്രമാണ് ദൈവം അത്ഭുതങ്ങൾ ചെയ്യുന്നത്. ആസ്തികർക്ക് അത്ഭുതങ്ങൾ ആവശ്യമില്ല. ആസ്തികർ ജ്ഞാനയോഗം (ആത്മീയ ജ്ഞാനം പഠിക്കൽ), ഭക്തിയോഗം (ദൈവത്തിലുള്ള സൈദ്ധാന്തിക പ്രചോദനാത്മകമായ ഭക്തി വികസിപ്പിക്കൽ), ഒടുവിൽ കർമ്മയോഗം (സൈദ്ധാന്തിക ഭക്തിക്ക് തെളിവ് നൽകൽ) എന്നിവ പ്രായോഗിക സേവനത്തിലൂടെയും കഠിനാധ്വാനത്തിന്റെ ഫലത്തിന്റെ പ്രായോഗിക ത്യാഗത്തിലൂടെയും പിന്തുടരണം. കർമ്മയോഗം മാത്രമാണ് ദിവ്യഫലം നൽകുന്നത്, എന്നാൽ മറ്റ് രണ്ടെണ്ണവും അത്യാവശ്യമാണ്. മാമ്പഴം വിളയുന്ന മാവാണ് കർമ്മയോഗം, അതേസമയം ജ്ഞാനയോഗം വെള്ളമാണ് അതില്ലാതെ ചെടി മരിക്കുന്നു, ഭക്തിയോഗം വളമാണ്, അതില്ലാതെ ചെടി ഫലം കായ്ക്കുന്ന ഒരു വൃക്ഷമായി വളരില്ല.

i) ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ വെണ്ണ മോഷ്ടിക്കുകയും വിവാഹിതരായ ഗോപാലകരായ സ്ത്രീകളോടൊപ്പം (ഗോപികമാർ) നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നത് നമ്മുടെ അജ്ഞരായ പണ്ഡിതന്മാർ ദൈവത്തിന്റെ ദിവ്യ കായിക വിനോദങ്ങൾ (ലീലകൾ) ആയി വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നു. വാസ്തവത്തിൽ, ലക്ഷക്കണക്കിന് ജന്മങ്ങൾ മുതൽ എല്ലാ ലൗകിക ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്നും മോക്ഷം (മോചനം) നേടിയ ശേഷം ദൈവവുമായി ഒന്നിക്കാൻ തപസ്സു ചെയ്തിരുന്ന ഋഷിമാരായിരുന്നു ഗോപികമാർ. ഏറ്റവും ശക്തമായ മൂന്ന് ലൗകിക ബന്ധനങ്ങൾ (ഏഷണത്രയം) സമ്പത്ത്, കുട്ടികൾ, ജീവിതപങ്കാളി എന്നിവയുമായുള്ള ബന്ധനങ്ങളാണ്. ഈ മൂന്ന് ബന്ധനങ്ങളെയും രണ്ട് ബന്ധനങ്ങളായി ചുരുക്കാം:- a) സമ്പാദിച്ച സമ്പത്ത് എല്ലായ്പ്പോഴും കുട്ടികൾക്ക് മാത്രമേ നൽകൂ എന്നതിനാൽ സമ്പത്തിന്റെയും കുട്ടികളുടെയും സംയുക്ത ബന്ധനം, b) ജീവിതപങ്കാളിയുമായുള്ള ബന്ധനം. ഗോപികമാരുടെ മക്കൾക്കുവേണ്ടി സൂക്ഷിച്ചിരിക്കുന്ന വെണ്ണ (സമ്പത്ത്) മോഷ്ടിച്ചുകൊണ്ട് ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ ആദ്യത്തെ ബന്ധനം പരീക്ഷിക്കുന്നു. മിക്കവാറും എല്ലാ ഗോപികമാരും ഭഗവാൻ കൃഷ്ണന്റെ അമ്മയോട് ഗൗരവമായി പരാതിപ്പെട്ടു. ഇവിടെ ഏറ്റവും വലിയ ഞെട്ടൽ, കൃഷ്ണൻ ദൈവമാണെന്ന് എല്ലാ ഗോപികമാർക്കും അറിയാം എന്നതാണ്!! ('ഭക്തിസൂത്രം' - തത്രാപി ന മാഹാത്മ്യ ജ്ഞാന വിസ്മൃത്യപവാദഃ എന്ന തന്റെ പുസ്തകത്തിൽ നാരദ മഹർഷിയും ഈ കാര്യം പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്). വിവാഹിതരായ ഗോപികമാരോടൊപ്പം നൃത്തം ചെയ്തുകൊണ്ട് ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ രണ്ടാമത്തെ ബന്ധനം പരീക്ഷിക്കുന്നു, അവരുടെ ജീവിതപങ്കാളിയുമായുള്ള സ്നേഹത്തിന്റെ ശക്തി പരീക്ഷിക്കാൻ. ഈ മൂന്ന് ബന്ധനങ്ങളും ദൈവവുമായുള്ള ബന്ധനത്തോടുള്ള മത്സരത്തിലാണ് പരീക്ഷിക്കപ്പെട്ടത്. അതിനാൽ, ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ മൂന്ന് ശക്തമായ ലൗകിക ബന്ധനങ്ങളുടെ പരീക്ഷണങ്ങൾ നടത്തി, സംയുക്ത ബന്ധന പരീക്ഷയിൽ 12 ഗോപികമാർ മാത്രമേ വിജയിച്ചുള്ളൂ. ജീവിതപങ്കാളി-ബന്ധന പരീക്ഷയിൽ, എല്ലാ ഗോപികമാരും വിജയിച്ചു. ദൈവത്തിന്റെ പരമോന്നത വാസസ്ഥലമായ ബ്രഹ്മലോകത്തേക്കാൾ ഉയർന്ന ഗോലോകത്തിൽ 12 ഗോപികമാർ മാത്രമേ എത്തിയുള്ളൂ. അതിനാൽ, ഭാഗവതം ആത്മീയ പണ്ഡിതരുടെ ആത്മീയ ജ്ഞാനത്തിന്റെ (വിദ്യ) ഒരു പരീക്ഷണമാണ് (വിദ്യാവതം ഭാഗവതേ പരീക്ഷ ). മോഷണത്തിന്റെയും നിയമവിരുദ്ധ ലൈംഗികതയുടെയും വിലമതിക്കലല്ല ഇത്, അവ പാപങ്ങളാണ്.

j) എല്ലാ ഉത്സവങ്ങളും ദൈവഭക്തി വളർത്തിയെടുക്കുന്നതിനാണ്. എല്ലാ ഉത്സവങ്ങളിലും, നിങ്ങളുടെ മനസ്സും ശരീരവും ഉറക്കം തൂങ്ങാതെ സജീവമായി ഭക്തിയിൽ സജീവമായി പങ്കെടുക്കുന്നതിന് ലളിതമായ ഭക്ഷണം കഴിക്കണം. അത്തരം ഇടയ്ക്കിടെയുള്ള ഭക്തി എല്ലാ ദിവസവും ഭക്തി വളർത്തുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു. വിവാഹം പോലുള്ള ചടങ്ങുകളിലും, ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ ആവശ്യത്തിന് ഭക്ഷണമുള്ള ബന്ധുക്കൾക്കും സുഹൃത്തുക്കൾക്കും അല്ല, യാചകർക്കാണ് നിങ്ങൾ പ്രത്യേക ഭക്ഷണം നൽകേണ്ടത്. ഇതുവഴി ദൈവം വളരെയധികം സന്തുഷ്ടനാകും. ദൈവത്തിന്റെ നാമത്തിൽ യാചക ഭവനങ്ങൾ നിർമ്മിച്ച് ഭക്ഷണം, പാർപ്പിടം, വസ്ത്രം, മരുന്ന് എന്നിവ നൽകി അതി ദരിദ്രരായ യാചകരുടെ ജീവൻ രക്ഷിക്കണം. എല്ലാ അതി ദരിദ്രരായ യാചകർക്കും പൂർണ്ണ സേവനം ലഭിച്ചുകഴിഞ്ഞാൽ, സമൂഹത്തിലെ മറ്റു ദരിദ്രരായ വിഭാഗങ്ങൾക്ക് നിങ്ങളുടെ സേവനങ്ങൾ നൽകേണ്ടതുണ്ട്. ഇതുവഴി ദൈവം വളരെയധികം സന്തുഷ്ടനാകും. ഈ ഉത്തരവാദിത്തം സമ്പന്നരായ വ്യക്തികളും ക്ഷേത്രങ്ങളിലെ എല്ലാ ട്രസ്റ്റുകളും ഏറ്റെടുക്കണം. ഏതെങ്കിലും ആത്മാവ് പട്ടിണി കിടന്ന് മരിച്ചാൽ അത് മനുഷ്യരാശിയുടെ ഭാഗത്തുനിന്ന് അപമാനകരമാണ്. ദൈവത്തിന്റെ ദൃഷ്ടിയിൽ ഏറ്റവും മുൻഗണനയുള്ള അടിസ്ഥാന അടിയന്തിര സേവനമാണിത്.

k) ദൈവം സർവ്വജ്ഞനായതിനാൽ നിങ്ങൾ അവനിൽ നിന്ന് ഒന്നും ചോദിക്കരുത്. നിങ്ങൾക്ക് എന്ത് നൽകണമെന്ന്, എന്ത് നൽകരുത്, എപ്പോൾ നൽകണമെന്ന്, എത്ര നൽകണമെന്ന് ദൈവത്തിന് കൃത്യമായി അറിയാം. നിങ്ങൾ എന്തെങ്കിലും ചോദിക്കുകയാണെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ അവന്റെ സർവജ്ഞാനത്തെ അപമാനിക്കുകയാണ്. ദൈവത്തിന് നിങ്ങളുടെ ആവശ്യകത അറിയാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, നിങ്ങളുടെ ആവശ്യകത അനുവദിക്കാൻ അവന് സർവ്വശക്തനാകാൻ കഴിയുമോ? ദൈവത്തിന്റെ സർവജ്ഞാനവും സർവ്വശക്തിയും എല്ലായ്പ്പോഴും പരസ്പരം ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ദൈവത്തിന്റെ ദിവ്യ വ്യക്തിത്വത്തോടുള്ള നിങ്ങളുടെ ആകർഷണം മൂലമാണ് ദൈവത്തെ ആരാധിക്കേണ്ടത്, അല്ലാതെ നിങ്ങളുടെ ലൌകിക നേട്ടങ്ങൾക്കായി നിങ്ങളുടെ കഴിവുള്ള സോപ്പിംഗ് സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിച്ച് സൈദ്ധാന്തിക ഭക്തിയുടെ പേരിൽ പ്രാർത്ഥനകളിലൂടെയും ഗാനങ്ങളിലൂടെയും ('വേശ്യാവൃത്തി ഭക്തി' എന്ന് വിളിക്കുന്ന) ദൈവത്തിന്റെ സർവ്വശക്തിയെ ചൂഷണം ചെയ്തുകൊണ്ട് നിങ്ങളുടെ ലൌകിക ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതിനല്ല.

പ്രായോഗികമായ ചില അനുഗ്രഹങ്ങൾക്കായി നിങ്ങൾ ദൈവത്തിന് എന്തെങ്കിലും സേവനവും ത്യാഗവും അർപ്പിച്ചാലും, അത് ‘ബിസിനസ് ഭക്തി' മാത്രമാണ്. ദൈവത്തോടുള്ള നിങ്ങളുടെ അന്തർലീനമായ സ്നേഹത്തെ അടിസ്ഥാനമാക്കി പ്രായോഗിക സേവനവും ത്യാഗവും (കർമ്മ യോഗം) ചെയ്യുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും നല്ല ഭക്തി, മാതാപിതാക്കൾ കുട്ടികൾക്ക് വിൽ പത്രത്തിലൂടെ അവരുടെ സേവനവും സമ്പത്തും ത്യാഗവും വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നതുപോലെ, പ്രതിഫലമായി ഒരു ഫലവും പ്രതീക്ഷിക്കാതെ, ഇതിനെ 'ഇഷ്യൂ ഭക്തി' (സന്താന-ഭക്തി) എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ഒരു പ്രതിഫലവും ആഗ്രഹിക്കാതെ, തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട സിനിമാ നായകനോടോ രാഷ്ട്രീയ നേതാവിനോടോ ആരാധകൻ കാണിക്കുന്ന 'ആരാധക ഭക്തി'യാണ് ഈ ഭക്തിയുടെ സങ്കൽപ്പിക്കാനാവാത്ത ക്ലൈമാക്സ്. നായകന്റെ ചടങ്ങുകൾക്കായി ആരാധകൻ (ഫാൻ) അവന്റെ/അവളുടെ സ്വന്തം പണം ചെലവഴിക്കുന്നു. നായകന്റെ മരണവാർത്ത കേട്ട്, ആരാധകൻ ആത്മഹത്യ ചെയ്യുന്നു, അതേസമയം നായകന്റെ കുടുംബാംഗങ്ങൾ നായകന്റെ മൃതദേഹം കത്തിക്കുകയോ കുഴിച്ചുമൂടുകയോ ചെയ്യുന്നു, തുടർന്ന് നായകന്റെ സ്വത്തുക്കൾക്കായി കലഹിക്കാൻ തുടങ്ങുന്നു. മാതാപിതാക്കളുടെ സ്ഥാനത്ത് സ്വയം നിലനിർത്തിയും കുട്ടിയുടെ സ്ഥാനത്ത് ഭഗവാൻ ദത്തയെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചും ഒരു ഭക്തൻ 'സന്താന-ഭക്തി' എന്ന തലത്തിലേക്ക് എത്തണം. എന്നാൽ, ഭക്തർ വളരെ ബുദ്ധിമാന്മാരാണ്, മാതാപിതാക്കളുടെ സ്ഥാനത്ത് ഭഗവാൻ ദത്തയെ പ്രതിഷ്ഠിച്ചുകൊണ്ട് നിലപാട് മാറ്റുന്നു, അങ്ങനെ അവർ തെറ്റുകാരാണെങ്കിലും അവർക്ക് ദൈവത്തിൽ നിന്ന് പ്രയോജനം ലഭിക്കും!

l) ദത്ത ഭഗവാന്റെ കൽപ്പന പ്രകാരം, ഞങ്ങളുടെ ആത്മീയ വെബ്‌സൈറ്റായ www.universal-spirituality.org  വഴി വിശദമായി അവതരിപ്പിക്കുന്ന ആത്മീയ ജ്ഞാന-ഭക്ഷണത്തിന്റെ പാചകം ഞാൻ പൂർത്തിയാക്കി .ഇപ്പോൾ, ലോകമെമ്പാടും ഈ ഭക്ഷണം വിളമ്പാൻ ഭഗവാൻ ദത്ത നിങ്ങളോട് കൽപ്പിക്കുന്നു, അങ്ങനെ ഹിന്ദുമതത്തിലെ ഉപമതങ്ങളും ലോകത്തിലെ മതങ്ങളും ലോകസമാധാനം എന്നെന്നേക്കുമായി സ്ഥാപിക്കുന്നതിനായി ഒന്നിക്കും. നിങ്ങൾ ഈ പ്രവൃത്തി ചെയ്താൽ, ദത്ത ഭഗവാന്റെ ശാശ്വതമായ കൃപ നിങ്ങൾക്ക് ലഭിക്കുമെന്ന് ഞാൻ നിങ്ങളോട് എല്ലാവരോടും ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു.